छोडी जानेको ठूलो गुन
वि.सं.२०८३
महेन्द्र उपाध्याय अतल : भीष्मका लागि को थियो, कुन थियो ? नबस्ने आसन, न शिरमा मुकुट
पुरा पढ्नुहाेस्
माछो माछो-भ्यागुतो भन्दिनू
वि.सं.२०८३
महेन्द्र उपाध्याय अतल : आखिर के नै, रह्यो भन्दिनू आएको थियो, गयो भन्दिनू यति चिसो तिमी,
पुरा पढ्नुहाेस् उस्तैउस्तै बन्नू तँ पनि
वि.सं.२०८३
महेन्द्र उपाध्याय ‘अतल’ सक्छस्, हँसिलो मुहारमा रहनू तँ पनि सोच्दैछस् ? कि भनूँ कि नभनूँ तँ
पुरा पढ्नुहाेस्
कुरै सकियो
वि.सं.२०८३
महेन्द्र उपाध्याय अतल : कुरा गर्यो, कुरै सकियो जन्मेको मन्यो, कुरै सकियो दुनियाँ धकेल्छ, बजारतिर आफू
पुरा पढ्नुहाेस् खराब जस्तो देखिन्न, खराबी हाम्रो
वि.सं.२०८३
महेन्द्र उपाध्याय अतल : प्रगति जस्तो देखिएन, प्रगति हाम्रो हजुरको जस्तै भैदिए, बुद्धि हाम्रो हामी दुई
पुरा पढ्नुहाेस् चिन्ता
वि.सं.२०८३
महेन्द्र उपाध्याय अतल : ठिक, दश मिनेट अगाडि छ, मेरो हातको घडी रेडियो नेपालको समय भन्दा
पुरा पढ्नुहाेस् जहिले अप्ठ्यारोमा अघि सारे तँलाई
वि.सं.२०८३
महेन्द्र उपाध्याय अतल : सिउन भन्दा परबाट, उधारे तँलाई सायद आफ्नाले नै, बिगारे तँलाई अब तँ
पुरा पढ्नुहाेस् ऊ हाँस्ने मात्र कथा सुनाउँछ
वि.सं.२०८२
महेन्द्र उपाध्याय : हुन त होइन कुरा खास पनि, तर गर्नै मन लागेन विश्वास पनि ऊ
पुरा पढ्नुहाेस् हिसाब बराबर भयो
वि.सं.२०८२
महेन्द्र उपाध्याय : त्यो पनि त्यस्तै रैछ, यो पनि झुठो लागोस् पुरानै दुनियाँ पनि नौलोनौलो लागोस्
पुरा पढ्नुहाेस् जे पनि हुनसक्छ
वि.सं.२०८२
महेन्द्र उपाध्याय भीष्मका लागि को थियो ? कुन थियो ? न बस्ने आसन, न शिरमा मुकुट
पुरा पढ्नुहाेस्
