नन्दलाल आचार्यको ‘शल्यक्रिया’ कथाकृति लोकार्पण
वि.सं.२०८२
सिरहा, २०८२ साउन १२ गते । कथा अब त्यस्तो होइन, जुन कक्षा १० को अन्तिम घण्टीमा
पुरा पढ्नुहाेस्
नकाबको गन्ध
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : सिंहदरबारको कोठा नम्बर २७४ आज बिहानैदेखि अस्वाभाविक रूपमा सुस्त थियो । सामान्यतः यो
पुरा पढ्नुहाेस्गाईबुद्धि
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : "यो पटक पनि हाम्रो टोलको गाईले जित्ने पक्का !" चिया पसलको कुनामा बसिरहेका
पुरा पढ्नुहाेस्गुरु पूर्णिमाको शुभकामना : ज्ञानदीपलाई समर्पण
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : मानव जीवनको प्रारम्भ बाल्यकालदेखि हुन्छ, तर त्यो यात्रा अन्धकारमय पनि हुनसक्थ्यो, यदि त्यहाँ
पुरा पढ्नुहाेस्
बुढेसकालको बाटो
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य "बिहानदेखि नै खनजोत गर्दै हुनुहुन्छ, हजुरबा ?" पवनले आफ्नै थाप्लोमा हात राख्दै सोध्यो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
भोलिको भविष्यद्रष्टा : आजका पाका मान्छे
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : "उज्यालो भो भन्थे, तर त्यही उज्यालो बन्न सक्थ्यो कि आजको सानो छायाँ, थाहै
पुरा पढ्नुहाेस्पाका व्यक्तिको सम्मानमा
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : पाका व्यक्तिका पाइला जहिल्यै सिपालु हुन्छन्, तर आजको पुस्ता आफ्नै गतिमा दौडिन व्यस्त
पुरा पढ्नुहाेस्नेपालकाे राजनीति र झाेले बा
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : "बाबु, राजनीति भनेको राजनीति हो नि ! गोरु बेचेर कुर्ता किन्ने खेल होइन
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली प्रवेशका वास्तविक लक्षण
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : [मेरा पूज्यनीय पिता विष्णुप्रसाद आचार्यसँगको बातचित, उहाँको अनुभव र सोचाइलाई लेख्यरूप दिँदा बनेको
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौलीलाई पत्र : एक अन्तरङ्ग संवाद
वि.सं.२०८२
नन्दलाल आचार्य : प्रिय बुढ्यौली, तिमी किन यसरी चुपचाप आइरहन्छ्यौ ? किन ढोकामा ढकढक पार्छ्यौ, न
पुरा पढ्नुहाेस्
