हुँडार भागेपछि
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : छोडेछन् जनले हुँडार बनमा, दारा फुकाली कन आई स्याल जमात यो सडकमा, के
पुरा पढ्नुहाेस्लेखेर पो के गरूँ ?
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : बेची नैतिकता किनेर महँगा, पैरेछ जो पैरन नैतिक पाठ पढाउदैछ अझ ऊ, विद्वान
पुरा पढ्नुहाेस्हराउनुपर्छ गद्धारलाई
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : केही सल्लाह दिउँ भने पनि सरकारलाई। सजाय दिन्छ यो सरकार साहित्यकारलाई।। मारौला ज्यान
पुरा पढ्नुहाेस्आफू स्वयम् बाँच्छ के ?
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : छोरी हुन् घरको पवित्र गहना, पार्छिन् उज्यालो घर फाल्छौ भ्रुण झिकेर दुष्ट जन
पुरा पढ्नुहाेस्बिर्स्यौ हिजोका दिन
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : भन्थे जो हिजु मन्डले म हुँ भनी , झेले बने आज ती गुन्डा
पुरा पढ्नुहाेस्कालो बोको
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : बाउनको छोरो नेवारकी छोरीको प्रेममा फसिहाल्यो नाइ भन्ने पनि सकिएन विवाह त गर्दिनै
पुरा पढ्नुहाेस्जाऊँ त जाऊँ कता ?
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : मुर्दा गाउँ रहेछ यो अझ कठै बोल्दैन कोही किन ? हुन्छन् बिक्न सधैं
पुरा पढ्नुहाेस्यो देशको शासक
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : यार्शा मिल्छ उचा हिमाल तटमा, चौँरी चरेछन् जहाँ । वर्षा हुन्छ सधै सधै
पुरा पढ्नुहाेस्गर्छन् सबै खुराफात
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : देखेको पनि सत्य नहुन सक्छ आँखालाई पनि त भरम पर्छ अरूले भनेको सबै
पुरा पढ्नुहाेस्तीन ठोक्तक
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : १) दासी भन्छन् एकै स्वर परान भन्दा प्यारो छ जनतालाई मूर्ति चोर फर्क्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
