नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बालकृष्ण खनाल :

यार्शा मिल्छ उचा हिमाल तटमा, चौँरी चरेछन् जहाँ ।
वर्षा हुन्छ सधै सधै बरफको, सड्दैन केही यहाँ ।।
जस्ले राज्य गरे लुटेर जनता खाए अघाए सब।
यो हो स्वर्ग भनी चिनेन कहिल्यै यो देशको शासक।।१

शाहा वंश रम्यो कुनै समयमा, राणा रम्यो साथमा।
खेले नित्य जुवा लुटेर जनको, बोकी सुरा हातमा।।
कोसी गण्डक रापती जलधरा बेचेर खाए सब।
यो हो स्वर्ग भनी चिनेन कहिलै, यो देशको शासक।।२

पञ्चे राज थियो प्रजा जन थिए, राजा थिए माउरे।
चेप्दैथ्यो सिमना छिमेक भनिने, सेना थिए बाउरे।।
सेना रक्षक थ्यो जहाँ मुकुटको, त्याहीँ भयो घातक।
यो हो स्वर्ग भनी चिनेन कहिल्यै यो देशको शासक।।३

ल्यायौँ यो गणतन्त्रको मुलुकमा, मारेर माया तन ।
मिल्ला बोल्न यहाँ सबै अघिसरी, होला भनी मन्थन।।
झन्झन् भ्रष्ट हुँदैगए सदनका मान्छेहरू आज त।।
यो हो स्वर्ग भनी चिनेन कहिल्यै यो देशको शासक।।४

ढुङ्गामा छ हिरा यहाँ जमिनमा, फल्ला सुना अब्रख।
थोरै ज्ञान हुने युवा र युवती छोडेर जान्छन् पर।।
लेख्छन् लेख्नत दिव्य कविता, पढ्दैन के पाठक।।
बेचिन्छन् जनता परेर दुविधा, बेच्छन् यिनै शासक।।५

चोटी छन् हिमका उचा गगनको, चुम्छन् कि जस्तो गरि।
खेल्थे शंकरले यसै शिखरमा, झुम्थिन् सँगै पार्वती।।
घाँटीमा बिषको भरेर थइलो, पिन्थे अरे मादक।।
के पो छैन यहाँ पवित्र भुमिमा, छैनन् भला शासक।।६

०००
टिकापुर, कैलाली