नेपालको कानून र टुँडिखेलको बार
वि.सं.२०८२
रमेश विकल : ‘भाइ रमेश ! तिम्रो देशमा पनि कानून छ ?' यो प्रश्न मेरो एक
पुरा पढ्नुहाेस्आजका यी अगस्तिहरू
वि.सं.२०८२
रमेश विकल : मैले उहिल्यै एउटा पुराकथा (मिथकथा) पढेको थिएँ, अगस्त्य ऋषि र समुद्र, अगस्ति ऋषि
पुरा पढ्नुहाेस्श्रीमानजी भन्नुहुन्छ
वि.सं.२०८२
रमेश विकल : - ओहो हजुर, सपरिवारसहित कतैतिर । रमाइलो पार्टीमा जान लाग्नुभएको क्या हो ?
पुरा पढ्नुहाेस्उनी सभापतित्व गर्न पनि आफ्नो तसबीर पठाउँछन्
वि.सं.२०८२
रमेश विकल : मास्टर साहेब अर्थात् वासुदेव लुइँटेल । तर उनी पाठक सामू आउँदा पहिलोपल्ट तर्साउनेको
पुरा पढ्नुहाेस्नयाँ दापभित्र पुरानो खुकुरी
वि.सं.२०८२
रमेश विकल : अब के भन्ने यी बज्रठिङ्गा नारदजीको स्वभावलाई पनि आज पूर्वमा छन् भने भोलि
पुरा पढ्नुहाेस्शिवजीले पनि सुस्केरा हाले
वि.सं.२०८२
रमेश विकल : एक दिन कैलास दरबारमा शिवजीसँग पासा खेल्दाखेल्दै हिमालपुत्री उमा एक्कासि उदास देखिइन् ।
पुरा पढ्नुहाेस्सर्व धर्मान परित्यज्य मामेकम् शरणम् ब्रज
वि.सं.२०८२
रमेश विकल : कुमारजी आज्ञा गर्नुहुन्छ, हे दुई कोटि जन्तु जनार्दन हो ! एक दिन कैलाश
पुरा पढ्नुहाेस्‘ब’ भन्नुपर्यो, बडो मान्छे
वि.सं.२०८१
रमेश विकल : - तपाई रक्सी खानुहुन्छ ? - अहँ खान्नँ । त्यससँग संसर्गे गर्दिनँ ।
पुरा पढ्नुहाेस्हल्लुँडे कान्छाले कोर्रा फट्कार्यो
वि.सं.२०८१
रमेश विकल : उसको नाउँ त अर्कै होला तर मानिसहरू उसलाई हल्लुँडे कान्छो भन्ने गर्थे ।
पुरा पढ्नुहाेस्पुरस्कार : पुरस्कार र पुरस्कार
वि.सं.२०८१
रमेश विकल : पुरस्कार एउटा यस्तो वस्तु हो, जसले कुनै विषयको संवृद्धि, उन्नति, विकास र प्रगतिमा
पुरा पढ्नुहाेस्
