बुढेस कालमा निधार भए नाैमुजा
वि.सं.२०८१
विश्वनाथ ढुङ्गेल : पैतालाका धुलाे मैलाे अझै धुन बाँकिनै छ बुझ्नेर देख्ने काेहि छैन अझै रुन
पुरा पढ्नुहाेस्बुढेसकालमा हँसिलाे मुहार
वि.सं.२०८१
विश्वनाथ ढुङ्गेल : यसो गरे पनि ठिक्क उसो पनि ठिक्क उमेरको आराममा छैन मलाई दिक्क ॥१
पुरा पढ्नुहाेस्घुमाउने कुर्सी
वि.सं.२०८१
विश्वनाथ ढुङ्गेल : माथि माथि संसदमा कुर्सी घुमाउनेलाई जनताको ढाड सेकाइ आफू रमाउनेलाई भन्दिनु भन्दिनु है
पुरा पढ्नुहाेस्छैनन् सहारा
वि.सं.२०८१
विश्वनाथ ढुङ्गेल : ओरकाे लाेटा पर सार्ने काे छर घरमा छाेरा छाेरी छैनन् साथ पराई शहरमा
पुरा पढ्नुहाेस्बाबाप्रति आमाकाे माया
वि.सं.२०८१
विश्वनाथ ढुङ्गेल : आँखा छन तिरीमिरी गार्हाे भाे देख्नलाई बुढा भए बाबा आमा शक्ति छैन हेर्नलाई
पुरा पढ्नुहाेस्बाबा फर्कि आउ घर
वि.सं.२०८१
विश्वनाथ ढुङ्गेल : हाँसी खेली रमेका छन् बाबा गाउँ वर र पर । रित्तो भयोनी बाबा
पुरा पढ्नुहाेस्जीवन झर्को र फर्को
वि.सं.२०८०
विश्वनाथ ढुङ्गेल : मलाई यस्तो खान मनलाग्यो हुदैन बुढो भन्दछन् खासखुस कुरा गरेर घरमा मेरो उमेर
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्धाश्रमबाट आमाकाे आशीर्वाद
वि.सं.२०८०
विश्वनाथ ढुङ्गेल : आमा पियारी भएँ काख झेल्दा हास्थ्याै र रुन्थ्याै गुडुल्की खेल्दा । शित्तल हुन्थ्याे
पुरा पढ्नुहाेस्परदेशी छाेराकाे माया
वि.सं.२०८०
विश्वनाथ ढुङ्गेल : १ धेरैभाे तिम्रै यादले बुढा बुढी तड्पेकाे तिम्रै काख पाेल्टामा रुन पाउँ भनी
पुरा पढ्नुहाेस्परदेशी छाेराकाे माया
वि.सं.२०८०
विश्वनाथ ढुङ्गेल : १ धेरैभाे तिम्रै यादले बुढाबुढी तड्पेकाे तिम्रै काख पाेल्टामा रुन पाउँ भनी जपेकाे
पुरा पढ्नुहाेस्
