bishowa shakya
पोखराको तेर्सापट्टीमा २००६ सालको माघ १ गते सिद्धिरत्न शाक्य र माता सेतुली शाक्यका सुपुत्र नेत्ररत्न शाक्य नै वर्तमान नेपाली हास्यव्यङ्ग्य लेखनमा सक्रिय विश्व शाक्य हुनुहुन्छ । २०२२ सालतिर हाइस्कुले विद्यार्थी छँदा लेखिएको ‘सात्रक गोडा फाट’ कविताबाट नै उहाँको हास्यव्यङ्ग्य लेखन आरम्भ भएको हो । शाक्यको पहिलो हास्यव्यङ्ग्य कृति भने ‘कृष्ण उवाच’ (२०३८) हो । शाक्यका प्रकाशित हास्यव्यङ्ग्य कृतिहरूमा ‘पुड्के मान्छेका पुड्का कविताहरू’ (२०५०), ‘कस्तो गधा रहेछ’ (२०५१), ‘यमराजको निम्तो’ (२०५४, ‘श्री पशुमहापुराण’ (२०५७), ‘विकासे च्याङ्ग्रो’ (२०५९), ‘ठेट्नै ठेट्ना’ (२०६१), ‘मिस्टर माेमाे’ (२०६५), ‘फुट्या आँखा’ (२०७०), ‘साेझा तस्विर बाउँटा कुरा’ (२०७१) रहेका छन् । २०६२ सालकाे भैरव पुरस्कार प्राप्त शाक्यका ४ दर्जन भन्दा बढी हास्यव्यङ्ग्य रचना फित्काैली डटकममा प्रविष्ट भएका छन् ।
प्राज्ञ हुनुको रन्को
वि.सं.२०७९
उनीहरू सबै नशामा धुत्त थिए । तिहारको रमाइलो, सबैको घर-दैलोमा दीपमाला बलिरहेको थियो । रेष्टुरेन्टको कुनै
पुरा पढ्नुहाेस्विरेदाइको दाँत
वि.सं.२०७८
गएको पुस महिनाको कुरा हो । महिना निकल्दो भएर हो कि क्या हो जाडो अलि बढी
पुरा पढ्नुहाेस्
कार्यगत नीति र नीतिगत कार्य
वि.सं.२०७१
एकाबिहानै धार्मिक कार्यक्रम सुन्नुपर्यो भनेर सिरानी नजिकै राखिएको रेडियोको कान बटारेँ । वर्षेच्याऊझैँ उम्रेका एफ.एम.का बेण्ड
पुरा पढ्नुहाेस्गाईजात्राय शुभमस्तु
वि.सं.२०७१
अहिले गाईजात्राको चटारो छ । जतासुकै गाईजात्रा मनाइँदै छ । नेपालीहरू तन फुकाएर गाईजात्रा मनाउँछन् ।
पुरा पढ्नुहाेस्मुर्दा बस्ती र नाङ्गाहरू
वि.सं.२०७१
मुर्दाहरूको बस्तीमा एकदिन कुरा उठ्यो– “होइन मुर्दा यत्ति चिसो किन हुन्छ हँ ? आखिर शरीर उही
पुरा पढ्नुहाेस्बच्चा ! तुम कमाओगे, तरक्की करोगे !
वि.सं.२०७१
हिजोअस्तिझैँ आज झमझम पानी परेको छैन । दिन राम्रो उघ्रेको छ । सडकमा हिजोअस्तिभन्दा अलि चहलपहल
पुरा पढ्नुहाेस्विरेदाइको दाँत
वि.सं.२०७०
गएको पुस महिनाको कुरा हो । महिना निकल्दो भएर हो कि क्या हो जाडो अलि बढी
पुरा पढ्नुहाेस्बुहारी बन्न जानिन ! ?
वि.सं.२०७०
साइँला ! तिमीले छोरीलाई क्याम्पस पढाएछौ,तिमीले छोरीलाई स्कुटर चढाएछौ,बेसै भयो । राम्रो भयो ।तिमीले छोरीलाई ‘छोरी’ बन्न
पुरा पढ्नुहाेस्तिन घुस्सा
वि.सं.२०७०
एक : शान्तिका लागि पच्चिस सय वर्ष अगाडिनेपालको एउटा छोरो शान्तिका लागिराजपाठ सबै त्यागेर जङ्गल पसे,मनको
पुरा पढ्नुहाेस्
