बद्रिकुमार शर्मा र आशा अर्ज्याल शर्माका सुपुत्र मनीषकुमार २०३० मङ्सिर २० गते रावाबेसी, विराटनगरमा जन्मिनु भएको हो । उहाँ हाल मध्यपुर ठिमी, लोकन्थलीमा बस्नुहुन्छ ।अध्यापन पेशामा सम्बद्ध शर्माका दुई लघुकथासङ्ग्रह ‘हराएको सहर’ र ‘खास्टो’ प्रकाशित भएका छन् ।
अदृश्य भाइरस
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : “हाम्रो पनि केही दाल गलेन ।” मानवजातिको विनाशको कारकको रूपमा रहेका भाइरसहरूको
पुरा पढ्नुहाेस्श्रीखण्डमा ऐँजेरु
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : “हैन कता हराउनु भयो ?” निकै भएको थियो उनको लेख रचना आउन
पुरा पढ्नुहाेस्ब्रोइलर
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : हप्तादिनदेखि सनतकुमार देखा परेका थिएनन् । सधैँ बिहानीको दैनिक व्यायाममा सार्वजनिक उद्यानमा
पुरा पढ्नुहाेस्प्रतिरूपण
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : असिनापसिना भएर चित्रगुप्त यमराजको अघि देखा परे । निचोरिएको अनुहार देखेर यमराजले
पुरा पढ्नुहाेस्स्फोटन
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : चिकित्सकको सल्लाह बमोजिम दुवै जोईपोइको बिहानको शारीरिक व्यायममा व्यस्त हुन थाले ।
पुरा पढ्नुहाेस्दीक्षामन्त्र
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : खचाखच भएको समारोहस्थल खाली हुँदै गयो । औपचारिक पोसाकमा ठाँटिएका सुकिलामुकिलाहरू खुसीका
पुरा पढ्नुहाेस्दण्डनीय
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : “किन तिमीले उसको हत्या गर्यौ ?” भर्खर मात्र पन्ध्र वर्ष टेकेको आफ्नो
पुरा पढ्नुहाेस्वाक्पति
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : -‘कठै ! ती लालाबालाको बिजोग हुने भयो ।’ -‘बरा ! अझै कति
पुरा पढ्नुहाेस्भड्खालो
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : कालो छायाँ सरासर कोठा भित्र छिर्यो र अनसान्दर्भिक माग राख्यो । सेतो
पुरा पढ्नुहाेस्कात्रोको खल्ती
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : “ए पर जा ! कता लास छुन आएको ? कहाँ कहाँबाट आउँछन्
पुरा पढ्नुहाेस्

manish-sharma
























