नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ :

कालो छायाँ सरासर कोठा भित्र छिर्‍यो र अनसान्दर्भिक माग राख्यो । सेतो छायाँले ठाडै अस्विकार गर्‍यो । दुवैमा निकै तातो बहससँगै शब्दका झोँका चर्को हुँदै गयो ।

सेतो छायाँले यस्तो व्यवहार देखाइरहेको थियो कि मानौं उसलाई आँफूले गरेका कर्मप्रति कुनै पछुतो छैन । कालो छायाँ पनि कम थिएन । उसले बन्दुकको नाल तेर्सायो । अवस्था बदलियो, सेतो छायाँ खर्लापखुर्लुप भयो ।

“यो के हो भाइ ? मैले तिमीलाई कालकोठरीबाट निकाल्न त्यत्रो सहयोग गरेँ अझ मलाई नै ट्वाँटी कस्ने ? यस्तो जानेको भए…..” काँप्दै सेतो छायाँले भन्यो ।

कुटिल हाँसोमा कालो छायाँले भन्यो-
“थाहा थियो त मेरो बारेमा । फेरि फोकटमा माफी मिनाहा गरेको पनि हैन । तिमीहरूले नै बनाएको भड्खालो त हो नि । कुनैदिन त्यसमा भासिन्छु भन्ने थिएन र ? मबाट जति हसुरेको छौ खुरुक्क फिर्ता गर । नत्र……।”

०००
मध्यपुर ठिमी