सत्ताको महाभारत
वि.सं.२०८०
विनोद नेपाल : कति थाम्नु, कति काँध हाल्नु, गन्हाएको सिनुलाई ? कति हेर्नु कालो पोतिएको कुरुप
पुरा पढ्नुहाेस्
नैतिकताको खडेरी
वि.सं.२०८०
विष्णुहरि पौडेल : प्रशंसाको भोको किन छ दुनियामा हर जन ? अघाउन्नन् तृष्णा अपच किन हुन्नन्
पुरा पढ्नुहाेस्
आज फेरि कविता दिवस रे
वि.सं.२०८०
तिलकराज शर्मा पाैडेल : म कुन कविता लेखुँ हर्ष आँसु पीडा व्थाय, पहाड कन्दरा गरा गराको
पुरा पढ्नुहाेस्
माग्दैछ ऊ दाइजो
वि.सं.२०८०
भानुभक्त कुभिण्डेली : मान्छेको व्यवहार चाल र कुरा पर्गेल्न गाह्रो भयो । राम्रो बोल्दछ किन्तु गर्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
पदक भित्रको साहित्य
वि.सं.२०८०
निर्मल रमण पराजुली : कर्म गर फलको आशा नगर भन्छ भागवत गीताले तिमी कर्ममा विश्वास गर्दैनौ
पुरा पढ्नुहाेस्
मान्छे हरायो
वि.सं.२०८०
प्रमोद भट्टराई ‘प्रतीक’ : जीवनका हरेक आयामहरू जाँचेर पनि हेरियो हरिया फाँट र उजाड पाखाहरू नापेर
पुरा पढ्नुहाेस्
चम्चा हुनू केवल
वि.सं.२०८०
कृष्णशरण उपाध्याय पाैडेल : खाने हो हलुवा पुवा रसबरी, चम्चा हुनू केवल खाने हो मह लालमोहन
पुरा पढ्नुहाेस्
कालो
वि.सं.२०८०
पिँडालु पण्डित : कालो चस्मा चट्ट मिलेको खोजी खोजी लाउँछौ कालै बोको झट्ट जुटाई देवी
पुरा पढ्नुहाेस्
कुरुप कलङ्कित देशद्रोही
वि.सं.२०८०
भीम गौतम : ऊ बलिरहेको दीप निभाउने सुस्त सुस्त शब्द झिक्दै गरेको तोतेबोली झिक्ने ओठमा तीखा
पुरा पढ्नुहाेस्
अर्काको छोरो
वि.सं.२०८०
डा. लोकेन्द्रप्रसाद पौड्याल : घरायसी कामको बोझ काँँधमा एकोहोरो नाई भन्न नपाउने ऊ अर्काको छोरो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
