जुठो हाड खाऊ
वि.सं.२०८०
रमेश खकुरेल : भनूँ खास इच्छा त केही थिएन यसै बस्नलाई मनैले दिएन बसे मौन आफै
पुरा पढ्नुहाेस्
हाम्रा बा
वि.सं.२०८०
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : हुर्काए, बढाए बाले, पढाए सिकाए कति पाल्नु, ताल्नु सबै जिम्मा, बिगारेर सबै मति
पुरा पढ्नुहाेस्
पेन्सन खानेले म्याउ गर्ने ?
वि.सं.२०८०
राजाराम बर्तौला : पसिनाको पोत उठाउन प्रत्येक महिना बैंक धाउने हातमा पेन्सनपट्टा लिएर जिउँदै भएको प्रमाण
पुरा पढ्नुहाेस्
अलार्म घडीले
वि.सं.२०८०
रमेशचन्द्र घिमिरे : (बालव्यङ्ग्य) पैले-पैले उठाउँथ्यो टाइम चरीले आजभोलि उठाउँछ अलार्म घडीले कुखुरी काँ सुनेर निद्रा
पुरा पढ्नुहाेस्
धरोधर्म गर्छु (१९)
वि.सं.२०८०
डिल्लीप्रसाद मूलतिहुन : छाता मेरो भएकोले अरूले भिज्नु पर्दछ मेरो गिलास संसार बोकेको स्वाङ गर्दछ।१९६। म
पुरा पढ्नुहाेस्
कसरी निदाऊँ ?
वि.सं.२०८०
घनश्याम रेग्मी : पुर्खाहरू सबल राष्ट्र बनोस् भनेर पानीबिना पनि लडे रणमा भिडेर गिर्दो छ साख
पुरा पढ्नुहाेस्
फेरि किन बदनाम हुन्छ कसिङ्गर ?
वि.सं.२०८०
लक्ष्मण नेवटिया : निम्त्याउदैन कसैले - तैपनि वाह- वाह भन्नुस् कि छ्या छ्या आँखामा आई नै
पुरा पढ्नुहाेस्
कविजी ! खै त नैतिकता ?
वि.सं.२०८०
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : जुनबेला तपाईं खोलाको पानीले जस्तै समुद्र खोज्दै हुनुहुन्थ्यो हामीले तपाईंलाई बीचैबाट बाफलाई जस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्
देश बन्ला खरानी !
वि.सं.२०८०
काशीनाथ मिश्रित : बोका भेँडा कुन पशु भनौँ थाप्छ घिँच्रो नजानी !! मान्छे यस्तो पशु किन
पुरा पढ्नुहाेस्
खलपात्र
वि.सं.२०८०
रुद्र ज्ञवाली : हेर्दा म एउटा मान्छे मभित्रै द्वैध पात्र छन् मिलेर यी दवै पात्र जिन्दगी
पुरा पढ्नुहाेस्
