फूलको उत्सव
वि.सं.२०८२
अनिता कोइराला : हुन त एउटै विश्वविद्यालयबाट दीक्षित भएका सहयात्री हौँ हामी ऊ फूलको ठूलो व्यापारी
पुरा पढ्नुहाेस्
हाम्रो आलु पार्टी र घोषणापत्र
वि.सं.२०८२
घनश्याम रेग्मी : नयाँ पार्टी बन्यो हाम्रो आलु चिन्ह चुनावको देशको आत्मसम्मान बोकेको जन भावको ।
पुरा पढ्नुहाेस्
मनका कुरा सँग बसी
वि.सं.२०८२
चन्द्रप्रसाद न्याैपाने : सहज छ गाउँमा तर बबाल क्या सहरमा विभिन्न मतका नरम छ गाउँमा तर
पुरा पढ्नुहाेस्
खाए पचाए सब
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : खाएहुन् कसरी सिमेन्ट सरिया, जेला ति मज्दूरको। खाएको पनि सब पचाउन सक्यौ, तिम्रो
पुरा पढ्नुहाेस्
को भन्छ तिम्रो जय !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : छैनौँ दास कदापि मानिस यहाँ आत्मा स्वयं बोल्दछ ! सम्झ्यो; कर्तुत राजनीति दलको
पुरा पढ्नुहाेस्
मेरा बा
वि.सं.२०८२
प्रेम वली ढकलपुरे : अहिले जस्तो एउटा दुइटाको बा हो र ? दर्जनौ भङ्ट्याङ भुन्टुङका मेरा
पुरा पढ्नुहाेस्
फित्कौली गीत
वि.सं.२०८२
हाेम सुवेदी : लेख्ने पढ्ने बानी पर्यो मैले के गर्ने पाखातिर छिटै मास मैले के छर्ने
पुरा पढ्नुहाेस्
पिँजडाभित्रका मान्छे
वि.सं.२०८२
रूद्र ज्ञवाली : छोपेर पन्छी किन व्यर्थ थुन्छन् खोला नदीमा किन जाल थाप्छन् नौला नयाँ रूप
पुरा पढ्नुहाेस्
मै हुँ चिडियाखाना
वि.सं.२०८२
केशवराज अर्याल : किन जानुपर्यो चिडियाखाना आउ हेर मलाई मै हुँ चिडियाखाना । सानैदेखि आमाले कुकुर
पुरा पढ्नुहाेस्
चुपलाग- तँलाई के ??
वि.सं.२०८२
लक्ष्मण नेवटिया : समस्या देशको छ देशले बुझोस् समाजको छ समाजले बुझोस् उसको छ, यसको छ
पुरा पढ्नुहाेस्
