नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

श्रीप्रसाद पोखरेल :

“अनुराधा ! छोराको नाम के राखौँ ?” विद्याधरले जिज्ञासा राखे ।
“म अनपढ के भनौँ ! हजुरको छोरो । हजुरले नै राम्रो नाम जुराउनु नि ।” अनुराधाले कुरो पन्छाइन् ।
“के भन्छन् यिनीहरू ? यो बालकको नाम त जन्मलग्न कुण्डली अनुसार पो पण्डितले जराउँछन् त । यहाँ सल्लाह गरेर नाम राखेर हुन्छ ?” बुबा चित्तधरले भने ।

“बुबा ! समय अनुसारको नाम राख्नुपर्छ नत्र पछि आफैँ फेर्छन् । नागरिकतादेखि सारा प्रमाणपत्रमा सच्याउनुपर्छ ।” विद्याधरले बुबालाई भोली हुने समस्यालाई देखाए ।

“जुरेकै नाम राख्नुपर्छ । सुभ्यफाव्य हुन्छ । पछि विपत पर्दैन ।” चित्तधरले आफ्नो विचारमा अड्डी थपे ।
आँगनमा भेला भएका सबै आ-आफ्नो नाम दाबी गरिरहेका बेला टुप्लुक्क आइपुगेका पण्डितसँग चित्तधरले खुसुक्क सल्लाह गरे ।

उनले कोरकार गरेर भने “बालकको नाम श्रीधर जुर्‍यो ।”
राडीमा बसेका सुब्बाले भने “आँखा नहुनेलाई नेत्रबहादुर, बुद्धि नभएका स्वाँठलाई बुद्धिमान जस्तो चैँ नहोस् है पण्डित ।”

०००
इटहरी, काठमाडौं