सञ्जय साह मित्रकुत्ताभक्ति
एउटा कुत्तालाई चित्त बुझेन । त्यस कुत्ताले आफूले पालेको मानिसलाई आफ्नै लात्तले हिर्कायो । अर्को कुत्ताले पनि त्यसै गर्यो । मानिसको लात्ती खाएका दुवै मानिस दुःखी थिए तर मालिकले दिएको लात्तीले सुखको अनुभूति गरे ।
सञ्जय साह मित्र :
एउटा गाउँमा एउटा कुत्ताले मान्छे पाल्यो । कुकुरले चाहिँ भक्त मान्छे चाहेको थियो । कतैबाट आउँदा कुत्ताले मान्छेको प्रेम खोज्थ्यो । कुत्ता अलिक सम्पन्न थियो । मानिसले कुत्तालाई खुसी पार्न सकेको दिन आफ्नो गाडीमा घुमाउन लैजान्थ्यो । रेस्टुराँमा खाना पनि खुवाउँथ्यो ।
छिमेकी कुत्ताले पनि मान्छे राख्यो ।
गाउँको दुई कुत्ता परिवारमा मान्छे राखिएपछि मान्छेबिच चिनजान भयो । कुकुरहरुले विचार गरे – मान्छेबिच चिनजान बढ्न दिनु हुँदैन ।
दुवै छिमेकीले मानिसलाई एक ठाउँमा राखेर अह्राए – ‘आ–आफ्नो लात्तीले मानिसको मुखमा हिकाऊ ।’
मालिकसित प्रश्न गर्ने साहस भएन मानिसमा । एकले अर्कालाई जोरले मुखमा हिर्कायो लात्तीले । कुत्ताहरु खुब खुसी भए । र, एकचोटि फेरि हिर्काउनलाई भने अर्को लात्तीले । मानिसहरुले त्यसै गरे ।
एउटा कुत्तालाई चित्त बुझेन । त्यस कुत्ताले आफूले पालेको मानिसलाई आफ्नै लात्तले हिर्कायो । अर्को कुत्ताले पनि त्यसै गर्यो ।
मानिसको लात्ती खाएका दुवै मानिस दुःखी थिए तर मालिकले दिएको लात्तीले सुखको अनुभूति गरे ।
भनिन्छ, त्यही दिनदेखि मानिसको गाला पक्क फुलेको हो रे ।
०००
राैतहट
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest
