नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बिहान चिया खाँदै थिएँ
एकजना मित्रको फोन आयो
भन्यो, धनीले जग्गा पास गरिदिएन
बैना रकम खायो ।
किन पास नगरेको भन्दा
जानेको गर भनेर उल्टै हप्की लायो ।
तनाव भएको छ
के गर्ने होला ?
मैले उसलाई भने
हुन्छ बसेर कुरा गरौँला ।

ब्रेकफास्ट खाँदै गर्दा
फेरि अर्को फोन आयो
भन्यो, हाम्रो पार्टी फुट्यो
सोही कुराको निहुँमा
उसले हाम्रा कार्यकर्तालाई कुट्यो
गाइँगुइँ हल्ला सुनिदैछ
हाम्रै साथीहरूले पनि
विरोधीलाई सघाएको छ
नेतृत्वदेखि सबै अघाएको छ
अब हाम्रो पनि पालो आउनु पर्छ
यसपालि मैले नै टिकट पाउनु पर्छ
दौरा, सुरूवाल र कोट सिलाउनु पर्यो
टिकटको व्यवस्था हजुरले मिलाउनु पर्यो
मैले उसलाई भने
हुन्छ बसेर कुरा गरौँला ।

केहीबेर पछि
फेरि अर्को फोन आयो
उसले भन्यो,
म सँगै जागिर खाएको साथी
पुगिसक्यो धेरै माथि
उसले कुस्त कमाई सक्यो
समाजमा सान जमाई सक्यो
तर, आफूलाई भने सधैं अर्थको अभाव छ
श्रीमती र छोराछोरीको पनि दबाव छ
हजुरले यति बिचार गर्नु पर्यो
मालदार अड्डामा सरूवा गर्नु पर्यो
मैले उसलाई भने
हुन्छ बसेर कुरा गरौँला ।

एकछिन पछि
अर्को फोन आयो
भन्यो, हामीले पीच गरेको सडक
पाँच दिनमै ङिच पर्यो
सडक जे सुकै होस्
हामीलाई राम्रै माल झर्‍यो
पुनः ठेक्का खुलेको छ
त्यसबाट मनग्ये फाइदा हुन्छ
हजुरको कुरा सबैले सुन्छ
सो ठेक्का हामीलाई दिलाई दिनु पर्यो
जसरी हुन्छ मिलाई दिनु पर्यो
मैले उसलाई भने
हुन्छ बसेर कुरा गरौँला ।

यस्ता फोन धेरैका आए
सबैले आ-आफ्ना गुनासा सुनाए
सबैलाई यसैगरि टार्दै आएँ
भाखा मिलाएर सार्दै आएँ
बिडम्बना –
एकदिन सबै मेरो निवासमा आए
उहि पुरानै कुरा फुकाए ।
उनीहरू समस्या भन्दै थिए ।
आफू बसेर सुन्दै थिएँ ।
जिब्रो फेरि मसंग जिस्कियो
र, मुखबाट उही वाक्य फुत्त निस्कियो
“हुन्छ बसेर कुरा गरौँला ।”

०००
हेटौँडा