धनराज गिरीरे !
रे रे रे रमिता अनन्त भवमा योगी मरे सन्त रे के गर्ने मनुले बुझेन दनुले रे रे कथा अन्त रे रे रे "च्याप्टर बन्द" रे सुन सखे लोभी घमण्डी छ रे कालो हो मनले भने सुमनले पापी लुटेरा झरे !

धनराज गिरी :
रे रे रे सुनियो कमाल चुनियो रे रे बढी मन्तरे
रे रे खास छ रे अरे पवन रे आलोक भो अन्तरे
रे रे रोदन रे विधान जल रे हावा अरे सन्त रे
जाने खास मलाम रे तर हरे भन्ने सधैं जन्त रे !
ओली माधव रे मिले शरण रे राजेन्द्र बालेन रे
घण्टी रे घन रे विचित्र पन रे हारे सबे देन रे !
हल्लाको भर रे विशाल घर रे गङ्गा अरे रेणु रे
औतारी छवि रे भरे कमल रे दाहाल रे वेणु रे !
रे रे प्रेम गरे झरे वन हरे के के गरे छन्द रे
केरे रे कविता उदेक रमिता साहित्य नै बन्द रे
प्रज्ञा नै हनुमान रे नगरमा बिक्ने अरे नोटमा
रे रे रे अनुमान रे दनुजको बम्किन्छ रे कोटमा !
यस्तै रे पढियो हिमाल चढियो पाताल आफ्नै अरे
गौरी रे झर रे महेश डगरे कङ्गाल सारा मरे
लक्ष्मीकान्त सरे अरे रवि बने सन्झोटको ओट रे
मीठूकान्त अशान्त रे गणित रे बेलोधको भोट रे
रे रे रे रमिता अनन्त भवमा योगी मरे सन्त रे
के गर्ने मनुले बुझेन दनुले रे रे कथा अन्त रे
रे रे “च्याप्टर बन्द” रे सुन सखे लोभी घमण्डी छ रे
कालो हो मनले भने सुमनले पापी लुटेरा झरे !
रे रे रे महिमा बुझी थपलिया रामेन्द्र गोविन्दजी
सिड्नी छक्क अरे म माधव वरे पौडेल साथी सजी
धेरै रे बटुली नदी पर पुगी राजेन्द्र रे साथमा
बग्ने रे सरिता बनेर कविता श्रीरुद्रको माथमा !
रे रे रे गुरुजी अनेक दुहिता जिल्ला घुमी गाम रे
आएका पुतली सुवास बटुली किल्ला चुमी घाम रे
भौजाहा मनराज रे कवि अरे आफन्त ठम्याउने
धीरोदात्त उदात्त वीर रसिलो नेपाल सम्याउने !
०००
चितवन
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest







































