नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सुशील रिजाल :

बनायौ मलाई कि उन्मत्त जीव
छ वा ईश मेरो सधैँ वन्दनीय
म नन्दी बसाहा कि साँढे कि गोरु
कतै नाम तल्ला कतै छन् पवित्र ।

जुगौँदेखि हामी थियौँ मस्त खेल्न
र कैल्यै कसैले सकेनन् बदल्न
न बन्छन् कतै खोर बाँध्ने छ ठाउँ
म यस्तै डुलेरै मजा लुट्न पाऊँ ।

पुकारा छ मेरो घुरी डुल्न पाऊँ
तगारा र किल्ला मिची भित्र जाऊँ
पछारी विपक्षी जितूँ गर्व मान्छु
जुधाएर सारा रमाएर बस्छु ।

सिँगौरी म खेल्ने फिजाएर अस्त्र
म नन्दी कि योगी म जोधा कि भ्रष्ट
म डामेर साँढे बनेको छु उम्दा
अहङ्कार फुर्ती छ मेरो पवित्र ।

तँ साँढे बनेरै कहाँसम्म पुग्छस्
कि खाएर पीयूष कौवा ठहर्छस्
तँ छाडा तँ घाँडो ठुटे प्रश्न गर्छस्
कि राजा बनेको दिवास्वप्न देख्छस् ?

म आफैँ छु ज्याद्रो मलाई नछेक
म छाडा बनेरै सधैँ घुस्छु खेत
सिँगौरी नखेल्नू म हानेर छाड्छु
म छाडा म साँढा सदा उच्च हुन्छु ॥

०००
कीर्तिपुर काठमाडौं