नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रमेश समर्थन :

म कवि हुँ ।
तर मै साेध्छु मलाई
“के म कवि हुँ ?”
म कवि हुँ कि “कभी” हुँ ?
शङ्का लाग्छ मलाई कि
कसरी हुँ म कवि ?
कवि हुन त लेख्नुपर्छ
जुन अरूले लेख्दैनन्,
लेख्नका लागि देख्नुपर्छ
जुन अरूले देख्दैनन्,
देख्नका लागि दृष्टि हुनुपर्छ
जुन अरूकाे हुँदैन ।
तर मेरा आँखामा
आस्थाकाे माेतीविन्दु भएकाे छ
निष्ठाकाे जलविन्दु भएकाे छ
अन्धविश्वासकाे फुलाे परेकाे छ ।
यी आँखाले देख्दैनन् केही पनि
न निर्मला पन्तकाे बलात्कार र हत्या देखे
न ललितानिवासकाे अतिक्रमण देखे
न सुनकाण्डकाे चमत्कार देखे
न धमिजा, न लाउडा न वाइडबडी देखे
न शरणार्थी, न सहकारी न कम्बोडियाकाे खाता
न भ्याक्सिन पचाएकाे देखे
न ट्याबलेट चपाएकाे देखे
न देखे गिरिबन्धुकाे फाेहरी खेल,
केही देखेनन् किनभने यिनमा जाे थिए
ती मेराे आस्थाका नायक थिए
अनि म भन्छु,
“म कवि हुँ ?”

०००
रूपन्देही