नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रामप्रसाद पन्थी :

साठीमै स्वर्ग गएका बाकाे सम्झना गर्दैछु
सत्तरी नेटाे काटेका बाकाे मुहार हेर्दैछु ।

स्वर्गीय बाकाे तर्पण पिण्ड पुगेकै हाेला नि
जब्बर छ है धर्तीका बाकाे अमर चाेला नि !

नहेरी मुख भएन सुख राष्ट्रिय बाबाकाे
रिसाए बाबा चल्दैन केही निमुखा जाबाकाे ।

बाेकेर झाेला याे झाेले छाेराे बाबाकाे आँगनी
गर्दैछ सेवा परेर पाउ बनेर नादानी ।

गरेमा सेवा मिल्दछ मेवा भनेर बबुराे
अर्पण भेटी गर्दछु बाबा धनकाे कुटुराे ।

ओैशीकै दिन पारेर आएँ बाबाकाे कुटीमा
नहुने बुढाे आशिक दिनाेस् बाँधेर बुटीमा ।

चाकडी गर्न चुकेकाे छैन बाबाकाे गाथमा
चरण धुलाे शिरमा दल्छु दिन र रातमा ।

कुर्बानी दिन तत्पर छु म बाबाकाे खातिर
बलियाे किल्ला तयार पार्छु बाबा नै भा´तिर ।

कसले भन्छ उमेर बाकाे ढल्कियाे भनेर
झार्दिनु त्यस्काे मुखका जम्मै बङ्गरा गनेर ।

गल्दैन कैले याे जिउ बाकाे नजिस्क नचल
ढल्दैन कैले बाकाे त्याे पद कुर्सी छ अटल ।

भीष्मकाे इच्छा मरण बाकाे कालले छुँदैन
राप र ताप बाकाे नै चल्छ डाहले हुँदैन ।

विदेशी पानी खाने छ बानी विदेशी बाेतल
कालले पनि काँ लान सक्छ आयु छ टाेटल ।

रामकाे जस्ताे भक्तिकाे भाव देखाए बाबामा
पर्दैन राेटी सेकिए जस्तै सेकिन ताबामा ।

भन्दछु म त आजका युवा बाबा हाे भाेलिका
थपडी पिट नबुझे पनि बाबाका बाेलीका ।

नगर कैले उछिताे बाकाे पछुताे हाेला नि
बयासी लाग्याे अब त छिटै चाैरासी हाेला नि ?

०००
भाद्र कुशे ओैंशी
२०८२।०५।०७