नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बालकृष्ण खनाल :

माग्ने लस्कर आज यो गरिबका, झुप्राहरूमा पुगे
ढोगे पाउँ चुमेर यी गरिबका, माथा सबैका झुके।
मागे भोट विकासका गफ गरी, मीठो गरे भाषण
आफ्नै हौ सब देशका जनहरू भन्दै कसे आसन।।

पत्याए जनले कुरा अझ उनै, फाँसिष्टका आखिर
खाए मासु र भात फेरि जनले, पायौँ भनी जागिर।
झुक्याए अझ दुष्टले सजनको, सुध्रेर आयौँ भनी
हाले भोट अझै उनै अधमको, जनताहरूले पनि।।

हारे सज्जनले जिते चतुरले, बाँडेर आस्वासन
जनताको बटुली खुला चउरमा, मीठो गरे भाषण।
जनता मख्ख परे सिधा ति बिचरा, सुध्रे होलान् नि भनी
मागे भोट विनम्रता किसमले, नेताहरूले पनि।।

झुक्कीए जनता अझै ति बिचरा, रोजे उनै बाँदर
सारा गर्छ बिनास बाँदर भए,राम्रो कहाँ गर्छ र।
खाला मासु लुछेर हाड उखली, छोडेर जाला पर
काला कर्तुतका यी राजनितिमा, लाग्दैन कस्कै भर।।

हाम्रो देश जलाउनेकन चिनौ, आयो भने गाउँमा
तिम्रै पुत्र त हौँ भनेर निहुरी, पर्नेछ ऊ पाउमा।
गर्ला उ जनको बिनम्र बिनती, सेवा गरौला भनी।
बेच्ला देश जित्यो भने त सहजै, भाग्ला पराई बनी।।

०००
टिकापुर, कैलाली