नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

……….
यो मादक शून्यताले भरिएको
एउटा सुनसान र निस्पृह अन्धकारभित्र
फेरि बज्न थाल्यो अलार्म !
……….
किरिङ् रिङ्… किरिङ् रिङ्… !
……….
अर्केष्ट्राको कति मीठो धून निस्कियो
शरीरका सातओटै प्वालहरुबाट !
आहा !
तिमी मैनका आँखाहरूखुलै छाडेर
निदाएकी छ्यौ सुनको पलङमाथि !
अनुहारभरि धप्प धप्प
बलिरहेको छ काँचको ज्योति !
तिम्रो शरीरबाट पनि
छिर्लिङ्… छिर्लिङ्…
बजिरहेको छ चुरीको गीत !
……….
भोलि फेरि
मिर्मिरेमै उठेर
धुनु छ लुगा, जानु छ कारखाना
तर समय अगाडि नै
बज्न थाल्यो पापी अलार्म !
म आफ्नै सपनाको भीरबाट खसेर
आफ्नै आवाजले ब्युँझिएँ !
तिमी पनि त ब्युँझियौ
आफ्नै निद्राको घनघोर जङ्गलबाट !
र हामी दुवै जना मिलेर
झन् ठूलो ठूलो आवाजमा
बजाउन थाल्यौँ अलार्म !
……….
किरिङ् रिङ्… किरिङ् रिङ्… ! …
किरिङ् रिङ्… …
किरिङ् …. … …
रिङ्… ! … … ….
……….
यति राति नै उठेर
अब कहाँ जानु छ र !
……….
अलार्म बजाइसकेपछि
हामी फेरि चुपचाप चुपचाप
आँखा चिम्लेर सुत्यौँ
आफ्ना बाँकी सपनाहरूपूरा गर्न … !!