नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

“ए ! कान्छी दुलै, तँ के भा’कि हँ ? धारामा हप्तादिनमामात्र पानी आउँछ भन्ने तँलाइ था’छैन ? कि अर्काको मुख ताकेरमात्र हुन्छ ?“ सासूले बुहारी थर्काइन् ।

“मुख ताकेकी हैन आमा स शरीर यस्तरी गलेको छ कि चल्न चट्पटाउँनै मानेको छैनस् त्यसैले एक्छिन आराम गरेरमात्र भरौ कि भनेर…..।”– बुहारीले कठिनाइ बताइन् ।

“बाल्टीमा पानी भरेर जाबो तीन तलामाथी लान पनि डाडै उक्लनु परेझै कुरा पो गर्छे त है यो ।”– सासू फेरि जङ्गिइन् र फत्फताइन– “यी सहरका केटी त कामै नलाग्ने हुँदारान बाबै ।“

सासू र देउरानीको वार्तालाप सुनिरहेकी अर्की बुहारीले देउरानीलाइ ससूले भारी काममा दल्न आँटिन भन्ने अनुमान लगाएर सासूका कुरामा हस्तक्षेप गर्दै भनिन्– “के भन्नू भएको आमा तपाइँले ? यस्ता बेलामा त गर्भवती महिलाले आराम गर्नुपर्छ, गह्रौ भारी उचाल्नु हुँदैन, पोषिला र तागतिला खानेकुरा खानुपर्छ, हल्का एक्सरसाइज गर्नुपर्छ र टेन्सन भनें फिटिक्कै लिनु हुँदैन पो त कहाँ पानी बोकेर तिनतला माथि लैजा भन्नुभ’को ?”

“ल ! ल ! तँ जान्ने पल्टिएर ओड पस्नु पर्दैन ।के गर्न हुन्छ के गर्न हुँदैन मलाई पनि था’छ । तेरो लोग्नेलाई मैले जङ्गलमा दाउरा काट्न जादा पा’की हुँ र दाउराको भारीसँगै घर लिएर आ’की हुँ, एक बिहानको बाटो पानी बोकेर १७ जनाको घाटी भिजाउने पनि मै हुँ र चारमाउ लैना गाई भैंसी र त्यतिनै बाख्रापाठा स्याहार्ने पनि मै हुँ मलाइ त बैलै बसेझै पो गर्दा र’छन् र सिकाउँदा र’छन् बड यी छौडाहरू त ।” सासू झन बाउठिइन् र दाहिने हात बुहारी तेर्स्याएर आफ्नो कुच्चिएको औलो देखाउँदै थपिन्– “यी जाँतो पिध्न न जानेर सासूले कुच्च्याइ दिएको मेरो हात, अब मैले पनि यसै गर्नु पर्यो ? बड यिनीहरूलाई मात्र आराम गर्नु पर्ने !”

“त्यो त शिक्षा र चेतनाको कमि साथै सिकाउने मानिसको अभाव भएर हो नि त आमा, तपाइलाई यसरी कसले सिकायो र !”– बुहारीले सालिन भएरै सासूलाई सम्झाउन कोशिस गरिन् ।

हामीलाई हाम्री सासूले जस्तो सिकाइन त्यस्तै सिक्यौ के प्यार(प्यार गरि रहन्छेस् ?”– सासू नयाँ यूगमा उत्रिन चाहिनन् ।

“सासूबाट तपाईंले आफ्ना बुहारीलाइ पनि दुस्ख दिन त सिक्नुभएछ तर मेरा बुहारीले चै सासूबाट मैलेजस्तो हण्डर खानु नपरोस् भनेर चै किन सिक्नु भएन आमा ?” –बुहारीको सालिन भाषामै प्रश्न थियो ।

गौरादह–१२, झापा