खाँदै नखानू बरु !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : नौटङ्की छ सधैँ जहाँ असुरले उत्पात मच्चाउँछन् ! सोझा निर्बल देख्न हुन्न यिनले
पुरा पढ्नुहाेस्
रङ्गमञ्च !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : फेरे नाम मुकाम आज तिनले, छुट्टै सिलाए लुगा ! कोही सारस छन् कुनै
पुरा पढ्नुहाेस्मानौँ बडो उत्सव !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : दिन्नन् दान कलो भुलेर कसरी उल्टो भिखारी भने ! गथ्यौँ मालिकको पुकार जसरी
पुरा पढ्नुहाेस्भेटिन्न दोधारले !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : मैले हैन परन्तु नित्य कसले को भर्छ यो सिर्जना ! मैले हैन समस्त
पुरा पढ्नुहाेस्मानौँ नमानौँ अब !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : धेरै चोटि भयो यहाँ मुलुकमा, हिंसा र आन्दोलन । सत्तामा जसरी पुगे दल
पुरा पढ्नुहाेस्आगो !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : जाग्दैछन् कसरी युवा मुलुकका को सक्छ रोक्नै अहो ! आँधीतुल्य विरोधको जुलुस यो
पुरा पढ्नुहाेस्जब दुख्छ देश !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : या सातसाल तिर होस् अनि सत्रसाल । या होस् छयालिस सबै कुन राष्ट्र
पुरा पढ्नुहाेस्निर्लज्जता !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : दैलो भित्र पसे डसे मुलुक नै बेचेर खाए कति ! आमामाथि गरे प्रहार
पुरा पढ्नुहाेस्विश्वास लाग्दैन है !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : बेच्यौ उद्यमका थिए मुलुकमा आधार हाम्रा जब । सत्ताभित्र लुछाचुडी कति ग-यौ खायौ
पुरा पढ्नुहाेस्पुरस्कार !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : लिन्छन् ध्येय विशेष कर्म रहँदा, संस्था गरोस् उन्नति । दिन्छन् ध्यान हरेक उत्सव
पुरा पढ्नुहाेस्
