पापिष्ट द्रोहीहरू !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : यौटा हिन्दु जलाइयो सडकमा बोल्दैन नेता किन ! चाहे हुन् दल पत्रकार कवि
पुरा पढ्नुहाेस् गरौँ है बिदाइ !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : म जल्दै गरेको यहाँ देश हेरूँ ! कि; ढल्दै गरेको जहाँ रूप फेरूँ
पुरा पढ्नुहाेस् खाँदै नखानू बरु !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : नौटङ्की छ सधैँ जहाँ असुरले उत्पात मच्चाउँछन् ! सोझा निर्बल देख्न हुन्न यिनले
पुरा पढ्नुहाेस्
रङ्गमञ्च !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : फेरे नाम मुकाम आज तिनले, छुट्टै सिलाए लुगा ! कोही सारस छन् कुनै
पुरा पढ्नुहाेस् मानौँ बडो उत्सव !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : दिन्नन् दान कलो भुलेर कसरी उल्टो भिखारी भने ! गथ्यौँ मालिकको पुकार जसरी
पुरा पढ्नुहाेस् भेटिन्न दोधारले !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : मैले हैन परन्तु नित्य कसले को भर्छ यो सिर्जना ! मैले हैन समस्त
पुरा पढ्नुहाेस् मानौँ नमानौँ अब !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : धेरै चोटि भयो यहाँ मुलुकमा, हिंसा र आन्दोलन । सत्तामा जसरी पुगे दल
पुरा पढ्नुहाेस् आगो !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : जाग्दैछन् कसरी युवा मुलुकका को सक्छ रोक्नै अहो ! आँधीतुल्य विरोधको जुलुस यो
पुरा पढ्नुहाेस् जब दुख्छ देश !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : या सातसाल तिर होस् अनि सत्रसाल । या होस् छयालिस सबै कुन राष्ट्र
पुरा पढ्नुहाेस् निर्लज्जता !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : दैलो भित्र पसे डसे मुलुक नै बेचेर खाए कति ! आमामाथि गरे प्रहार
पुरा पढ्नुहाेस्
