ए पाका हो !
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : तिम्रो कुर्सी बन्न थाल्यो अफाप छोडी देऊ गर्न बेकार जाप खाली खाली बन्नथाले
पुरा पढ्नुहाेस्को हुन् वृद्ध ?
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : जल्ले गर्छ पवित्र कर्म नझुकी साँचा तिनै वृद्ध हुन् पालिन्छन् जसका पिएर पसिना
पुरा पढ्नुहाेस्आमाबिनाको घर
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : आमाको जब हुन्छ जीवन धुलो निस्सार बन्छन् सबै मान्छे कीट पतङ्ग यी भुवनका
पुरा पढ्नुहाेस्
आमा हुँदै छिन् ठिटी
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : लालीका शिरविन्दु चन्द्र सब छन् छन् तर्कुले बर्धने गाला छन् लमतन्न ङ्याच्च दुइटै
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली पनामा अझै छैन शान्ति
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : यहाँ राहु वाला चढेको छ माथि थिचेको थिच्यै भो दसा भोग्छ साथी न
पुरा पढ्नुहाेस्अम्मली बा
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : बा हुन मुस्किल पर्दछ हे सुत खेप्तछ बालक झन्झटका बुट पत्थर बन्दछ दर्द
पुरा पढ्नुहाेस्आदर्श माता अब बन्नुपर्छ
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : हुन्छन् करेसा मनका सुषुप्त अज्ञानले ठेल्छ मुहारभित्र चिन्दैन मान्छे कति साहसी हो सद्ज्ञान
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्ध चिन्तन
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : मयल निखारी हुनु छ सफेद । उचनिच त्यागी नगर विभेद ॥ कति कति
पुरा पढ्नुहाेस्बन्छौँ हामी वृद्धका निम्ति मित्र
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : हिँड्ने बोल्ने काम गर्ने खुलस्त । लक्कापक्का जो छ आफैँ छ मस्त ॥
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्ध चिन्तन
वि.सं.२०८१
कविराज घिमिरे : पाको हुने मन थियो तन सत्तरीको । काँचो छु बुद्धि कलिलो छ न
पुरा पढ्नुहाेस्
