नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कविराज घिमिरे :

पाको हुने मन थियो तन सत्तरीको ।
काँचो छु बुद्धि कलिलो छ न यो व्यथा हो ।।
भन्छन् सबै जनहरू कति उच्च पाका ।
छन् ज्ञानका सकल यी किन बन्द नाका ?१

भित्तोपरी पनि सबै अब देख्नुपर्छ ।
आँधी बतास जसरी पनि छेक्नुपर्छ ।।
आपत्तिका क्षणहरू त्यतिकै रहेमा ।
के वृद्ध बन्नु गतिरोध उही भएमा ?२

छन् अन्धकार मनमा किन होस् उज्यालो ?
खुट्टो चलेन कसरी म तरूँ भँगालो ।।
छन् दृष्टिदोष खुदमा अनि चिन्छ कल्ले ।
पाको हुने रहरमात्र भएछ ऐले ।।३

गाँठो फुकाउन सके अनि हुन्छ वृद्ध ।
माटो फलाउन सके तब हुन्छ वृद्ध ।।
काँडो मठार्छ जसले बलियो बनेर ।
ऊ वृद्ध हो निपुण जो सबले गनेर ।।४

यो विश्व पढ्छ जसले अनि बुझ्छ साँचो ।
हो पारखी यदि भने अनि टार्छ खाँचो ।।
यस्ता बनौँ सकलका मनले पुकार्ने ।
हौँ वृद्ध यी अनुभवी मइला उतार्ने ।।५

०००
भक्तपुर