मूर्खोपचार
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद चापागाईं : आगाको जल, घामको र जलको छाता, लुगा शीतको तिखो अंकुश हातीको र लौरी
पुरा पढ्नुहाेस्
‘प्रयत्न’ गफ कि यथार्थ ?
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद चापागाईं : जाँगरको सुल्याइँ र अल्छ्याईँको उल्याईँको नाम हो प्रयत्न (हिसाब गर्ने हो भने यसका
पुरा पढ्नुहाेस्उखान कि पद्यलय ?
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद चापागाइँ : वाक्यस्तरको सूत्रात्मक कथनमा परिभाषित छ उखान होइन ? थेगो, उखानटुक्काका प्रयोक्ताहरू प्रशंसाका पात्र
पुरा पढ्नुहाेस्केही ‘याईं’हरू
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद चापागाईं : ‘याईं’ प्रत्यान्त शब्दहरूको आधोपान्त खोज्ने हो भने प्रगति र अगतिका थुप्रै घटना खातका
पुरा पढ्नुहाेस्नहिँड्ने ?
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद चापागाईं : हिँड्नु हुन्न ? तपाईंको यो बानीले आफैं खतम हुने हो । शौचालयदेखि प्रतीक्षालयसम्म,
पुरा पढ्नुहाेस्पशुपतिको निर्णय
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद चापागाईं : एक दिन झोक औघी उठेछ पशुपतिनाथलाई । मान्छेप्रतिको पशुहरूको गुनासो सुन्दा सुन्दा काँसीबास
पुरा पढ्नुहाेस्बिर्सने रोग
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद चापागाइँ : मानिसमा लाग्ने धेरै रोगहरूमध्ये एउटा मामुली रोगको नाम हो बिर्सने रोग। होमियोप्याथी, आयुर्वेद,
पुरा पढ्नुहाेस्
कन्जुस्याइँ
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद चापागाईं : आवश्यकता भन्दा कम गर्ने मनोवृतिलाई कन्जुस्याइँ भन्नेहरू छन् । भौतिक सामग्रीको छुच्याइँ हो
पुरा पढ्नुहाेस्
सम्मानको मखुन्डो
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद चापागाईं : अपमानचाहिँ राम्रो ? प्रश्न उठिहाल्छ आफैँतर्फ । उच्चकोटीको भाषिक प्रयोक्ताहरू पुरस्कार र दण्ड
पुरा पढ्नुहाेस्
अङ्ग प्रत्यारोपणको भूकम्प
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद चापागाईं : मान्छे आफूलाई ईश्वरको योग्यता प्राप्त गरेको दोस्रो हकदार ठानेर पक्क फुल्यो । त्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
