डा.रवीन्द्र समीर
दान
वि.सं.२०७२
ईश्वर पुण्य कमाउने अभिप्रायले गरिब धनबहादुरको झुपडीमा पुगे ! अहोरात्र ईमानदारीपूर्बक काम गर्दा पनि परिवारजनको पेट
पुरा पढ्नुहाेस्समाजको ऐना
वि.सं.२०७२
“राजनीति समाजको ऐना हो ।” – मालिकको खेत खनिरहेको रामअवतारले पसिना पुछ्दै हो मा टाउको हल्लायो
पुरा पढ्नुहाेस्अहिले कहाँ हुनुहुन्छ ?
वि.सं.२०७२
“अहिले हजुर कहाँ होइबक्सिन्छ ?” दिउसै भट्टीमा ह्विस्की तानिरहेको भुँडीवालले जवाफ दियो– “प्रज्ञामा !”म जासूस नभए
पुरा पढ्नुहाेस्अाआफ्नै डम्फू
वि.सं.२०७२
–संसार पि (प्रोबाबिलिटी) मा अडेको छ– तथ्याङ्क पढाउने सरले भनेको वाक्य उसलाई विश्वास लागेन । –
पुरा पढ्नुहाेस्ईश्वरसँग बालबालिका
वि.सं.२०७२
“बाबू ! तिमी ठूलो भएपछि के बन्ने ?” मायालु स्वरमा ईश्वरले सानो बच्चालाई सोधे !“अङ्कल !
पुरा पढ्नुहाेस्मुस्कान
वि.सं.२०७२
बूढाबूढी, केटाकेटी तथा गृहणीमात्र रहेकाले राजुलाई गाउँमा बस्न लाज लाग्यो । बेरोजगार भए पनि खेतीपाती गरेर
पुरा पढ्नुहाेस्ईर्ष्याको खेती
वि.सं.२०७२
‘राजु एस.एल.सी.मा प्रथम श्रेणीमा उत्तीर्ण भयो रे ।’ यो हल्लाको साझा उत्तर भेटियो– ‘आ ! गरिबको
पुरा पढ्नुहाेस्अनुहार
वि.सं.२०७२
‘यसको निधार ठ्याम्मै मेरो जस्तो छ’ सानो बच्चालाई म्वाइ खाँदै बाबुले भन्यो– ‘यसको र मेरो नाक
पुरा पढ्नुहाेस्दिग्भ्रम
वि.सं.२०७२
ऊ आफ्नो निद्रा सुत्दैन । स्लिपिङ ट्याबलेटमा निद्रा किनेर सुत्दछ अनि अलार्मको आदेश बमोजिम ब्यूँझिन्छ ।
पुरा पढ्नुहाेस्फरक
वि.सं.२०७२
बाबुआमा नै बच्चालाई लिएर डाक्टरको क्लिनिकमा आएका थिए । बच्चा आमाको काखमा बसेको थियो । डाक्टरले
पुरा पढ्नुहाेस्
