हाेमनाथ-घिमिरे
परदेशीलाई
वि.सं.२०८१
होमनाथ घिमिरे : बिदा दिन्छु छोरा तिमी खोज बाटो ! अझै सम्झिएमा कुरेकै छु माटो ।
पुरा पढ्नुहाेस् हाँसो र हाँसो दिवस !
वि.सं.२०८१
हाेमनाथ घिमिरे : हाँसो लाग्छ भनौँ; भनौँ कि नभनौँ; माछो बकुल्लोसित । सोध्यो लग्न भए त
पुरा पढ्नुहाेस्
शहीदहरूमा श्रद्धा सुमन !
वि.सं.२०८०
होमनाथ घिमिरे : कालो रात थियो स्वदेशभरमा बत्ती निभेझैँ थियो । हेर्थे नित्य झुकेर भूमितलमा तारा
पुरा पढ्नुहाेस् फर्केन छोरो घर !
वि.सं.२०८०
हाेमनाथ घिमिरे : यौटा प्रश्न उठ्यो अचम्म कविमा हामी कहाँ छौ अब । फर्केनन् "इजरायली" मुलुकका
पुरा पढ्नुहाेस् वृद्ध चिन्तन- दुई
वि.सं.२०८०
होमनाथ घिमिरे : बोल्दैनन् परिवार पुत्र घरका पत्नी र पुत्री कुनै । खोल्दैनन् मनका विचार सजिलै
पुरा पढ्नुहाेस् वृद्ध चिन्तन (१)
वि.सं.२०८०
होमनाथ घिमिरे : गल्दो देह भयो उमेर अहिले ताक्दै भिरालोतिर । लाग्यो रोग असाध्य कष्ट थपियो
पुरा पढ्नुहाेस् अचम्म !
वि.सं.२०८०
होमनाथ घिमिरे उस्तै उस्तै अझै यो मुलुक कहरमा फस्न थाल्यो अचम्म ! उस्तै उस्तै अझै यो
पुरा पढ्नुहाेस्
नाङ्गो !
वि.सं.२०८०
नाङ्गो बन्छ सधैँ यहाँ सदन यो नाङ्गै सबै सांसद । नाङ्गो देश अझै; सधैँ छ रमिता
पुरा पढ्नुहाेस् आमाहरूप्रति !
वि.सं.२०८०
होमनाथ घिमिरे आमाको गरिमा अपार भवमा को जान्न यो सक्दछ ! आमाको महिमा समस्त चरमा को
पुरा पढ्नुहाेस् के के हुन्छ !!
वि.सं.२०७९
के के हुन्छ हुँदैन हुन्छ कसरी आश्चर्य नेपालमा । काटेँ तीनबिसे पुगेँ समयले भोग्दै छु सैपालमा
पुरा पढ्नुहाेस्
