jivan pidit dahal
जाग मिथिला जाग
वि.सं.२०७२
“४५ मिनेट पछि क्लास सकिन्छ र टिफिन टाइम पनि हुन्छ अनिमात्र तपाईंले छोरो भेट्न पाउँनु हुन्छ,पर्खदै
पुरा पढ्नुहाेस्नायक
वि.सं.२०७२
“आमा, उज्यालो हुन लागेको हो ?”– जाडोले कठ्याङ्ग्रिएर दुलोभित्र डल्लो परिरहेको स्यालको छाउराले सोध्यो आमालाई ।
पुरा पढ्नुहाेस्गर्वबोध
वि.सं.२०७२
साँझ–साझ् परेको बेला, सुनसान् बाटो र आफू एक्लो यात्री भएकाले अलि चनाखो भएर म जाँदै थिएँ
पुरा पढ्नुहाेस्विदेशी
वि.सं.२०७२
पहिलेनै खरिद गरिसकिएको तर बिक्रेताले खरिदकर्तालाई जग्गा बढी छ बढी जग्गाको पैसा नपाइ घर छोड्दिन भनेर
पुरा पढ्नुहाेस्चङ्गुल
वि.सं.२०७२
बिहान ओछ्यानबाट उठ्नै नपाई श्रीमतीले भनिन्– “यसपटकको मासिकमा त बाक्लो उनीको टोपी दान गर्नुपर्छ है, किनेर
पुरा पढ्नुहाेस्माकःफुईं
वि.सं.२०७२
“रोइ पिठखुवा, कुनाकुना बेराछोक ? हिनोङ करबासे देरि होइजातोक, जल्दी कोरिस ।” (ए ! पिठखुवा कता
पुरा पढ्नुहाेस्देशभक्ति
वि.सं.२०७२
“माँ, अब हामिले पनि देश फर्कनु पर्ने हुनसक्छ रे, हो त ?”– दिनभरी बाहिरफेर घुमेर बेलुकी
पुरा पढ्नुहाेस्दिल्लीको हिजडा
वि.सं.२०७२
दिनभरि आन्दोलनमा गरेको दौडधुपले लखतरान भएको रामरतन झा घरमा पस्नासाथ खुइय्य गर्यो अनि गएर थ्याच्छ खटियामा
पुरा पढ्नुहाेस्मुखुण्डो
वि.सं.२०७२
हाइड्रोजन भरेर हावामा छोडिएको बेलुन जसरी कवि भुपी सेरचन सरर माथिमाथी उड्दै उड्दै गए । कवि
पुरा पढ्नुहाेस्मालिक
वि.सं.२०७२
“बाबुजी, अब म पनि नागरिकता बनाउँनु र्पयो फारम तारम किन्नका लागि पैसा दिइहाल्नुस न ।“ छोराले
पुरा पढ्नुहाेस्
