साइबर अपराध सम्बन्धी सचेतना सामग्री
विष्णुप्रसाद र भगवती आचार्यका सुपत्र नन्दलाल आचार्य जहडा, उदयपुरमा २०३० असार २८ गते जन्मनुभएको हो । शिक्षण पेशामा सम्वद्ध आचार्य हाल सिरहा बसेर साहित्य सिर्जनामा तल्लीन हुनुहुन्छ । साहित्यका बहुविधामै कलम चलाउन पोख्त आचार्यको पहिलो रचना ‘कवि देवकोटा’ (सर्वश्री दैनिक, २०५४) प्रकाशित भएको थियो । आचार्यको पहिलो कृतिको रूपमा ‘युग उचाल्ने अक्षरकर्मीको अवसान’ (नाटक/एकाङ्की सङ्ग्रह, २०६७ं) प्रकाशन भएको थियो । यसैगरी उहाँको अन्य विभिन्न विधाको गरी तीन कृतिहरू प्रकाशित छन् भने प्रकाशनको लहरमा केही कृतिहरू रहेका छन् । आचार्य ‘चियाचौतारी रेडियो कथालेखन प्रतियोगिता’ मा पुरस्कृत हुनुभई अन्य दर्जनौँ सम्मान तथा पुरस्कारद्वारा सम्मानित तथा पुरस्कृत स्रष्टा हुनुहुन्छ । सम्पर्क नं. : ९८४२८२९२०६
झर्रो संस्कृति र ‘झड्केलो छोरो’

झर्रो संस्कृति र ‘झड्केलो छोरो’

नन्दलाल आचार्य : देशविदेश घुमेका, अनेक पुस्तकपत्रिका पढेका, थरीथरीका मान्छेको संगत गरेका व्यक्तिसँग शब्दभण्डारको ठूलो भकारी

पुरा पढ्नुहाेस्
घाँसे

घाँसे

नन्दलाल आचार्य ‘ए है, ए है । तपाईं त्यही अचार्ज बाजे हैन ?’ खड्ग ठाडा मगरले

पुरा पढ्नुहाेस्
साहित्यकार

साहित्यकार

नन्दलाल आचार्य : ‘तपाईं मासे, हाँसे, घाँसे बन्नुस् कि माने, साने, हाने बन्नुस्; तपाईंकै खुशी तर.....!’

पुरा पढ्नुहाेस्
गमला दिवस

गमला दिवस

नन्दलाल आचार्य : ‘आजका यी बच्चालाई संस्कृति कुन चराको नाम हो थाहै छैन ।’ अमेरिका बीस

पुरा पढ्नुहाेस्
गुण

गुण

नन्दलाल आचार्य : ‘जीवनभर आफूलाई गुमाएर अरूलाई उकास्नुभयो ।’ काठमाडौँदेखिको यात्रा टुङ्ग्याएर गोलबजारमा पाइलो टेक्नासाथ यो

पुरा पढ्नुहाेस्
मगन्ते

मगन्ते

नन्दलाल आचार्य : “हात्तीको ज्यान भएकाले नङ्ग्र्रा खियाउनुपर्छ; हात पसारेर जग हँसाइँ गर्नुहुन्न ।” मेरा सामु

पुरा पढ्नुहाेस्
ॐ विपरीताय नमः

ॐ विपरीताय नमः

नन्दलाल आचार्य : देवी माता, हजुरको सेवकको यत्ति विन्ती सुनिदिनुपर्‍यो, बुझिदिनुपर्‍यो । मेरो आफ्नो नाम राख्ने

पुरा पढ्नुहाेस्
अन्तिम भजन

अन्तिम भजन

नन्दलाल आचार्य : ‘तँ लेख्छस् तर आफैँ असन्तोषी छस् ।’ मेरा क्रियाकलापलाई नियालेर नवीनले आफ्नो मनमा

पुरा पढ्नुहाेस्
मालामाल

मालामाल

नन्दलाल आचार्य : ‘आजै र अहिल्यै निर्णय गरौँ ।’ विद्यालयको टिफिनको समयमा शिक्षक रामनाथले भने ।

पुरा पढ्नुहाेस्
घाउ

घाउ

“तिमी थाकिसक्यौ, पिठ्युँको बोझ मलाई बोक्न देऊ ।” पालो पाउन निकैबेर लाग्ने देखेर पालेले बालकलाई भन्यो

पुरा पढ्नुहाेस्