छन्द संरचनामा सुललित कवि रामशरण न्यौपाने भक्तपुर, चाँगुनारायणमा २०१३ सालमा जन्मिनु भएको हो । पिता भोजराज न्यौपाने र माता लीलादेवीका सुपुत्र नयौपाने निजामती सेवाबाट निवृत हुनुहुन्छ । उहाँको पहिलो कृति ‘क्रान्तिवीर’ (२०७१) कवितासङ्ग्रह हो भने अन्य दुई कृतिहरू प्रकाशित भएका छन् । फित्कौली डटकममा व्यङ्ग्य र बुढ्याैली विषयमा नियमित लेख्दै आउनु भएका न्यौपाने मुकुन्द-मुना फित्कौली राष्ट्रिय बुढ्यौली साहित्य पुरस्कार-२०८० द्वारा पुरस्कृत स्रष्टा हुनुहुन्छ ।
हाम्रा वृद्ध
रामशरण न्यौपाने : भन्छन् मानिस देश यो दिनदिनै बन्दैछ वृद्धाश्रम मान्छेमा किन आज यो किसिमको आयो
पुरा पढ्नुहाेस्छन् बाबु आमा बुढा
रामशरण न्यौपाने : बारी खेत ठुलो छ गाउँ घरमा बाँझो छ पाटो सब बाली नै फल
पुरा पढ्नुहाेस्छन् बाबु आमा बुढा
रामशरण न्यौपाने : बारी खेत ठुलो छ गाउँ घरमा बाँझो छ पाटो सब बाली नै फल
पुरा पढ्नुहाेस्पाकेको लुतो
रामशरण न्यौपाने : साह्रै मौसम बिग्रियो मुलुकमा वर्षाद छन् आँसुको हण्डी छन् दरबार भित्र जहिले रक्सी
पुरा पढ्नुहाेस्आओ खाओ घुस
रामशरण न्यौपाने : लागुन् छोरा परमुलुक चुनी खेत बेचेर गैह्री आउन हाम्रा मुलुकतिर यता भीड लागेर
पुरा पढ्नुहाेस्एक्लो जीवन
रामशरण न्यौपाने : एक्लो जीवन बाँच्न बाध्य म भएँ छोरा बुहारी हुँदै साह्रै त्याज्ज बनेर वृद्ध
पुरा पढ्नुहाेस्दुखायौ आमाको मन
रामशरण न्यौपाने : बुढ्यौलीले गाँज्यो नयन पनि ती नाजुक भए झरे मोतीजस्ता अति चहकिला दाँत नि
पुरा पढ्नुहाेस्नरोऊ न आमा खसालेर आँसु
रामशरण न्यौपाने : लगी व्यर्थ वृद्धाश्रमैतर्फ फालेँ विदेशी धरामा पसी देह गालेँ म कर्तव्य मेरो चुलीमै
पुरा पढ्नुहाेस्आमा नै नभए
रामशरण न्यौपाने : आमाको ममता मिले हृदयको पीडा सबै भाग्दछ चौतारी बिचको ठुलो पिपलको छाया सरी
पुरा पढ्नुहाेस्आमा आमा हुन सफल हुन्
रामशरण न्यौपाने : भावी नै हुन् सबल जननी भाग्य लेख्ने खुनैको चर्चा गर्छन् सकल जनले जिन्दगीमा
पुरा पढ्नुहाेस्

ramsharan neupane

























