suvash devkota
गोरखा, पालुङटारमा जन्मी हाल काठमाडौं बसोबास गर्दै आउनु भएका सुभाषचन्द्र देवकोटा लामो समयदेखि व्यङ्ग्यात्मक भावभूमिका लेखिरहन भएकाे छ । विभिन्न पत्रपत्रिका तथा अनलाइनमा उहाँका लेख तथा कविताहरू देखिन्छन् । “ग्रहणतन्त्र” व्यङ्ग्य कवितासङ्ग्रह (२०८०) प्रकाशित भएकाे छ भने निकै पहिलेदेखि फित्काैली डटकममा नियमित व्यङ्ग्य कविता लेखिरहनु भएकाे छ ।
सिसमहलबाट ढुङ्गाको वर्षा ?
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : तिमी भुइँमा थियौ तिमीलाई काँधमा उचालेर माथि पुर्याउने म नै थिएँ। जब तिमी
पुरा पढ्नुहाेस्
जो आए पनि कानै चिरेका
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : ऊ गएर के हुन्छ ? ऊ आएर के हुन्छ ? हाम्रो घरको चुलो
पुरा पढ्नुहाेस्ठूलो मान्छेको धर्म नै ठग्नु हो
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : खानु पर्छ, नखाने को छ ? सक्नेले अलकत्रा खाने हो, सुन खाने हो,
पुरा पढ्नुहाेस्युगको भूल
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : तिमी उदाएसँगै उज्यालो अस्तायो। तिमी झुल्किएसँगै दिनदहाडै दिन ढल्यो। तिमी देखापरेसँगै सपना टुट्यो।
पुरा पढ्नुहाेस्हिस्स बुढी हरिया दाँत
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : ब..अ. जेट आयो ब..अ. जेट आयो। कहाँ आयो ? कागजमा। खै कागज ?
पुरा पढ्नुहाेस्तिम्रो बाटो बदलियो
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : हिँड्न त तिमी र म सँगै हिँडेको हो तर बीच बाटोमा पुगेपछि तिमीले
पुरा पढ्नुहाेस्चम्चाको पनि चम्चा डाडु
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : म म नै पिता म नै माता म देवको पनि देव, महादेव ।
पुरा पढ्नुहाेस्साधुलाई शूली, हाम्रो नेपालमा
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : ऊ आफै चोर छ, अरुलाई चोर देख्छ । ऊ आफै ठग छ, अरुलाई
पुरा पढ्नुहाेस्ऊ र तिमी
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : ऊ जीवनको सपना देख्छ, तिमी उसको सपना बेचेर घरको गजुर थप्छौँ। ऊ दु:खको
पुरा पढ्नुहाेस्हाम्रो चलन
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : बाँचुन्जेल धारे हात लगायो, मरेको दिन आँसु चुहायो। बाँचुन्जेल खेदो खन्यो मरेको दिन
पुरा पढ्नुहाेस्
