कम्पास
वि.सं.२०७२
मुर्कट्टालाई टोपीसुहाउँछ भने लगाओस्,बाउबाजेभन्दा अघि नाति जन्मिन्छन् भने जन्मियून् र,हिँडून् खुट्टालाई टाउकाले टेकेर । आखिर समय–बाङ्गोटिङ्गो
पुरा पढ्नुहाेस्सबैलाई चिनियो
वि.सं.२०७२
केहि दायित्व रहञ्जेल सहनै पर्ला !चुक्ता भएपछि सोच्नु पर्ला !अवसरको नाता न हो जिन्दगीचिनेपछि पन्छनु पर्ला
पुरा पढ्नुहाेस्चिल,चल्ला र पोथी
वि.सं.२०७२
सबै तर्सिए देवता, भूमि,खोलाचिसो पश्चिमी वायु आएर होला ।डराउन्न पन्छी सुसाएर सल्लासुतेको छ पोथी कराए नि
पुरा पढ्नुहाेस्छेपाराहरूको महात्म्य
वि.सं.२०७२
छेपारो रङ्ग फेरिरहन्छबदलिरहन्छ आफूलाईकोरिरहन्छ आफ्नो जीवनजसरी फेरिरहन्छन् बोली नेताहरूआमा ! म कसरी भनौँनेता र छेपारो उस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्युगान्ती सौता हुँ हजूर
वि.सं.२०७२
माता कैकेयी जीजुकी सौता हुँ हजुर,वीरपुत्र जन्माउने वंश चलाउनपृथ्वीमा सृष्टी गरिएकी, उर्वशी र मेनका भन्दाउपल्लो दर्जा
पुरा पढ्नुहाेस्सरकार बन्दना !!
वि.सं.२०७२
त्वमेव ग्याँसम् च बिध्धुतप्राधिकरण त्वमेवत्वमेव आयल निगम यातायात त्वमेव त्वमेव जस्तापातम् त्रिपाल त्वमेवत्वमेव भ्रष्टाचारम् सहज बकितम्
पुरा पढ्नुहाेस्जरूर म नाटकी !
वि.सं.२०७२
कसैलाई कुर्दाकुर्दै जान्छ समय यो जिन्दगीआफ्नो भन्न नपाउँदै ओइली जान्छ यो जिन्दगीआँखाभरि सपना हजारसाँच्नु पर्ने जिन्दगीनिस्वार्थ
पुरा पढ्नुहाेस्नमरी स्वर्ग देखिन्न
वि.सं.२०७२
आयो फेरि निकै चिसो समय यो जाडो बढ्यो बेसरीकामेको छ शरीर लुगलुग हुँदै बर्षी हिमैको झरीपेटीमा
पुरा पढ्नुहाेस्बिचरा बाख्री !
वि.सं.२०७२
नाचि रहेको छ जङ्गलबीच चउरमाएक निरीह पाठो जसलाई अहङ्कारजस्तै भयङ्कर ब्वाँसोलेकुनै पनि क्षण कुनै पनि बहानामा
पुरा पढ्नुहाेस्‘नाङ्गी’ द्रौपदी
वि.सं.२०७२
आलिशान त्यस महलकोभव्य कुर्सीमा विराजमानमहाराज धृतराष्ट्रलाईयो द्रौपदीको प्रणाम । जंगल र तालहरूमागोपिनी नङ्ग्याउनेकृष्णले भारी सभामा मेरोवस्त्र
पुरा पढ्नुहाेस्
