सीता उवाच
वि.सं.२०७२
राम मेरो सम्बोधनमाआश्चर्यचकित नहुनुबिष्मित नहुनुहटाऊ यी चिताका समिधाका रासलखेट तिम्रा साक्षीहरुतिम्रा महिमाको लागितिम्रो लोकलाजको लागि सीताअब
पुरा पढ्नुहाेस्बाहुन क्षेत्रीको सत्ता मुर्दावाद !
वि.सं.२०७२
मधेशी भएकैले मलाईकाठमान्डुको नेवार घरबेटीलेहेपेर बोल्यो, त्यसैले बाहुन क्षेत्रीको सत्ता मुर्दावाद !नेवार भएकैले मेरा बालाईजागिरको उच्चतहबाट
पुरा पढ्नुहाेस्दुई छुस्का
वि.सं.२०७२
१.साँढे महादेवको वाहन मात्र हैनप्रत्येक घण्टा घण्टामा बज्छ साँढेकोही मर्दा पनि डामेर छोड्छन् अरूले रोपेको बाली
पुरा पढ्नुहाेस्यो देशको तस्विर
वि.सं.२०७२
मैले पाठ सिकाउँदै अघि बढेँ चेपाङका गाउँमा मैले अक्षर क्रान्तिका छरिदिएँ तामाङका नाउँमासेर्पा लिम्बु किराँत या
पुरा पढ्नुहाेस्अरु सुन्नु नपरोस्…
वि.सं.२०७२
स्वयम्भूले चिहाएको त्यस सहरमा,साँझ ढल्दै अहिले पनि रङ्गीचङ्गी बत्ती छरपस्ट छिरलिन्छ ।रमझममा रमाइलोमा घुलिन्छ,पार्टीमा झुम्मिनेहरूको हूल
पुरा पढ्नुहाेस्अखबार
वि.सं.२०७२
पोथी कुखुरीले रछ्यान खोस्रिए जस्तोसँधै सिंहदरबार खोस्रिएर आउने गथ्र्यो अखबारथाहा छैनसँधै हत्या र हिंसाको समाचार ल्याउने
पुरा पढ्नुहाेस्दिउँला नि तलब आए सि !
वि.सं.२०७२
घर पुग्नै लागेको थिएँपछाडिबाट प्रश्न छेंडियो“सापटी लिने मात्रै कि दिने पनि हो महाशय ?“प्रश्नले मेरो मेरूदण्ड
पुरा पढ्नुहाेस्हाम्रो साम्यवाद
वि.सं.२०७२
छिटो दौडिन पाइँदैनत्यस्ताको खुट्टामा जाँतो झुण्ड्याइदिउँकसैको मीठो गला किन भाकोत्यसको गला घोटिदिऊँ राम्रो चित्र किन बनाकोत्यसको
पुरा पढ्नुहाेस्परिहासमाला– १
वि.सं.२०७२
हल्यो हल्यो हल्यो, जति हल्ले पनि उहीं नै थलियोगजब छ भाग्य भनेको, नेपालीको पुर्पुरै बलियो ।
पुरा पढ्नुहाेस्भित्र घिच्रो जोड्छन्…
वि.सं.२०७२
(पाखे भाका– सुरूमा चट्ट चट्ट, अन्तिममा लेघ्रो) जालमा जेलिएँछु, भेलमा हेलिएँछु, गहिराई नै ननापी ।चिन्ता बोकौं
पुरा पढ्नुहाेस्
