लुतोको भुटो !
वि.सं.२०८२
बूँद राना : बर्सैपिच्छे फाल्ने गरिन्छ ! जति चोटि फाले पनि सर्छ ! यो लुतोले हदैगर्छ
पुरा पढ्नुहाेस्
म्यारेजमहिमा
वि.सं.२०८२
रमेश खकुरेल : त्यो कालरात्रि त गयो दिन यो उदायो नेपालको गगन नील बनी सुहायो जो
पुरा पढ्नुहाेस्
कालकाे काल छैन
वि.सं.२०८२
शम्भु गजुरेल "कुनाघरे काइँलो" : पात्रोमा बार, हप्ता, अनि दिन महिना लेखिएको सबै छ ताराको चन्द्रमाको
पुरा पढ्नुहाेस्
बेकुफ…
वि.सं.२०८२
इ. कुमार खड्का : भूकम्पिय क्षत विक्षतले भगौडा भएको छ ऊ, अग्नि दहनबाट उम्कदै भाग्यले जिउँदो
पुरा पढ्नुहाेस्
कालो कोट
वि.सं.२०८२
गाेपेन्द्रप्रसाद रिजाल : अचेल, भिर्नु नै छ कोट धेरै भएथ्यो सिँगौरामा सिउरिएको अलि अलि ढुसी उम्रेको
पुरा पढ्नुहाेस्
बैतर्नी तर्ने
वि.सं.२०८२
हेम अधिकारी : देशको कति चिन्ता छ ? आफ्नो डम्फु बजाउँदै जनको हितमा के छ ?
पुरा पढ्नुहाेस्
रमिता
वि.सं.२०८२
सुशील रिजाल : इतिहास रचे कविका छविले सम भाव भरे जसरी रविले । कविता युग हाे
पुरा पढ्नुहाेस्
औंला सधैं अरूतिर- आफूतिर कहिले ?
वि.सं.२०८२
लक्ष्मण नेवटिया : औंला सधैं अरूतिर, आफूतिर कहिले ? अरू सबै यस्तो-उस्तो, भन्ने गर्ने जहिले। आफूले
पुरा पढ्नुहाेस्गोरुको दूध खा बरु
वि.सं.२०८२
रमेश खकुरेल : नङ्ग्राझैँ फल कोदोका किन हेर्छस् हिरा त्यता यसको झोलले मात्रै छुँदै पुग्लास् कता
पुरा पढ्नुहाेस्
आओस् अक्कल
वि.सं.२०८२
डा. बमबहादुर थापा ‘जिताली’ : यात्रामा गतिशील बन्न म सकूँ भेट्ने गरी आसन भन्ने भाव, प्रभावमा
पुरा पढ्नुहाेस्
