आँसुकविको कहिरन !
वि.सं.२०७१
हैन हौ ! मैले त सुनेकोमनमा पनि गुनेकोतँ त आँसुकवि भइस् रे,थरीथरीका पाठकलार्ईपुर्पुरैमा हात राख्ने बनाइस्
पुरा पढ्नुहाेस्तिमी त गाँठे !
वि.सं.२०७१
खै, कत्ति लेखुँ चिठी तिमीलाईअब त अक्षरहरू पनि थाकिसके ।जुँगाको रेखीसँगै तिमीलाई प्रतिक्षा गर्दागर्दैनाकभित्रका रौँ पनि पाकिसके
पुरा पढ्नुहाेस्आजका मान्छे
वि.सं.२०७१
आजका मान्छे, आधुनिक र बहुआयमिक दास हुन् जस्तो कि म, एउटा मालिकको सोरुमबाट किन्छु बाइक अर्को
पुरा पढ्नुहाेस्घोडा हटहट
वि.सं.२०७१
भैली खेल्दा लाको माया देउसिरेमा चटकाठको घोडा हिँड्या होइन भन्दा हटहटजलपानमा एउटा कुरा रिसोर्टमा अर्कैटुँडीखेलमा न्यार्रनुर्र
पुरा पढ्नुहाेस्झोला
वि.सं.२०७१
झम्के साँझमाढक्ढकायो कसैले मेरो डेराको ढोकाचुकुल खोलेर हेरेँसङ्घार छेउमै देखियो एउटा अनौठो झोलार भन्यो–‘गुड इभिनिङ कविज्यू,
पुरा पढ्नुहाेस्मन्त्री भएछ
वि.सं.२०७१
गरी धेर अल्छी सधैँ काम चोथ्र्यो गफैमात्र हाँक्थ्यो ल है क्यै रहेछ हिजोसम्मको त्यो फटाहा गुमाने
पुरा पढ्नुहाेस्नेताको सम्पत्ति
वि.सं.२०७१
पानीको कुनै कुनै रङ्ग हुँदैनशत्रु कहिले पनि आफ्नो हुँदैननेताको कुनै धर्म हुँदैनकर्ममा कत्ति पनि शर्म हुँदैनशिक्षकको
पुरा पढ्नुहाेस्होस गर
वि.सं.२०७१
जुत्तामोजा त लाएलाएसर्ट र पाइन्ट नि आफ्नै पारेगोलीगाँठा छोप्ने लुगाकाटीकाटी माथि सारेकपाल पनि साटेजस्तोलुगाको नि इज्जत
पुरा पढ्नुहाेस्बाँदरका हातमा नरिवल
वि.सं.२०७१
(हास्यव्यग्य निबन्ध सङ्ग्रहमाथिको व्यङ्ग्य)त बर्गको अन्तिम वर्णबाटनिस्कन्छ त्यो नाम त सानसाथपछाडि नाङ्गै छ र लाज मान्छ‘न’
पुरा पढ्नुहाेस्नाथै नाथका बाँदरहरू
वि.सं.२०७१
सधैं अरुकै हात खोसेर – खान पल्केका बाँदरहरूसधैं अरुकै भाग लुटेर – बाँच्न पल्केका बाँदरहरूजति नै
पुरा पढ्नुहाेस्
