चाहना
वि.सं.२०८२
परशुराम पराशर : मुसाले अन्नको रक्षा गरोस् भन्ने छ चाहना बिरालो गोठमा एक्लै बसोस् भन्छन् सबै
पुरा पढ्नुहाेस्
किनकि तिमी नेता
वि.सं.२०८२
आर. आर. चौलागाईं : (यो कविता मैले २ वर्ष अगाडि नै लेखेको थिएँ । अहिले चरितार्थ
पुरा पढ्नुहाेस्
मन्त्री
वि.सं.२०८२
माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे : मन्त्री बन्न म सक्छु आज बुझ यो भेटेर हाम्राहरू हाम्राको पहिचान खोज्न
पुरा पढ्नुहाेस्
खरानीको व्यापार
वि.सं.२०८२
भोज अर्याल : ऊडुस, उपियाँ, जुम्रा र किर्नाहरुले झैं रातो रगत चुस्दैनन् होला भन्ने ठानेको त्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
उठ ! जुरुक्क जुरुक्क उठ !
वि.सं.२०८२
पुण्यप्रसाद खरेल : "अब हामी उठ्छौं" भन्नेहरूलाई मेरो केही भन्नु छैन तैपनि भन्छु:-- "उठ ! जुरुक्क
पुरा पढ्नुहाेस्
जे आत्माले बोल्छ मात्र त्यो गर !
वि.सं.२०८२
लक्ष्मण नेवटिया : किन पर्ने अरुको भर ? जे आत्माले बोल्छ मात्र त्यो गर। अरूको छहारी
पुरा पढ्नुहाेस्
आगोको लय
वि.सं.२०८२
निमेश निखिल : विद्रूप समयको शिखरमा छ देश आज इमानमा बाँच्नेहरू भोक सुमसुम्याएर अभाव गाइरहेछन् इमानको
पुरा पढ्नुहाेस्
जब दुख्छ देश !
वि.सं.२०८२
हाेमनाथ घिमिरे : या सातसाल तिर होस् अनि सत्रसाल । या होस् छयालिस सबै कुन राष्ट्र
पुरा पढ्नुहाेस्
यहाँ सस्तो
वि.सं.२०८२
सुभद्रा भट्टराई : आकाशमा बादलको थुम्को मडारिएको देख्छु फेरि त्यो थुम्कोबाट बिस्तारै बिस्तारै स-साना टुक्रा हुँदै
पुरा पढ्नुहाेस्
खै ! के कुरा गर्छन् अझै‚ बस्तीका सोझा मानिसहरु ?
वि.सं.२०८२
राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी : जब बौरिन्छन् ठूला कालगतिबाट धूर्त ब्वाँसा र हुँडारहरु भोकाएका हुन्छन् र शिकारकै सपना
पुरा पढ्नुहाेस्
