जिन्दगी
वि.सं.२०८२
खगेन्द्र नेउपाने : अहिलेसम्म थाहा छैन ए जिन्दगी ! तँलाई काटाैँ कि तँलाई जिऔँ ? अनेकन
पुरा पढ्नुहाेस्
पुग्दैन केही गरी
वि.सं.२०८२
बालकृष्ण खनाल : देखिन्छन् मनका अभाव सजिलै, आँखा फुटे तापनि रोकिन्नन् मनका तरङ्ग कहिल्यै, गोडा टुटे
पुरा पढ्नुहाेस्
हिजो–आज
वि.सं.२०८२
डा. बमबहादुर थापा ‘जिताली’ : चोरलाई चौतारो छ साधुलाई सुली भनेजस्तो भएको छ युवालाई गोली ।
पुरा पढ्नुहाेस्
निर्लज्जता !
वि.सं.२०८२
होमनाथ घिमिरे : दैलो भित्र पसे डसे मुलुक नै बेचेर खाए कति ! आमामाथि गरे प्रहार
पुरा पढ्नुहाेस्
नाथे जिन्दगी
वि.सं.२०८२
हेम अधिकारी : खुबै घमण्ड गर्थिस् के के न गर्छु भन्थिस् यो त्यो, यता त्यता, उता,
पुरा पढ्नुहाेस्
अलिकता चरौं
वि.सं.२०८२
रमेश खकुरेल : छिप्पिएपछि काँक्राको अचार पनि भो अब भ्रष्टाचार गरे ठूलो शिष्टाचार भयो अब ।।
पुरा पढ्नुहाेस्
कविता लेख्न गाह्रो हुँदैन
वि.सं.२०८२
आर. आर. चौलागाईं : कलम झिक्यो कागज निकाल्यो देब्रेपटि कुनामा कविता भनेर लेख्यो अलिकति दायाँपट्टि तल
पुरा पढ्नुहाेस्
भाषाको गरिमा राख्न
वि.सं.२०८२
तुलसीप्रसाद भट्टराई : भाषामा सरकारका नियमले धज्जी उडाएपछि अङ्ग्रेजी लिपिबाट नम्बर टिपी गाडी गुडाएपछि नेपालीपन के
पुरा पढ्नुहाेस्
समयसँग
वि.सं.२०८२
दिनेश अधिकारी : पलेटी कसेर यसरी तास फिट्दै नबस् समय तँ हिँडिनस् अहिल्यै भने एक दिन
पुरा पढ्नुहाेस्
माेबाइल
वि.सं.२०८२
रामप्रसाद पन्थी : थाहै हाेला उहिलेका धेरै ऋषिमुनि हुन्थे अरे ! निकै ज्ञानी गर्भभित्र सुनी ।
पुरा पढ्नुहाेस्
