नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

आनन्दमय निद्रालाई चकनाचुर पार्दै एका बिहानै रेडियोमा सनसनी खबर फैलियो । आँखाका चिप्रा पखाल्न छोडेर झुसे कान रेडियोको आवाज आउने ठेउकोमा जोडेँ । मेरा कानका झुस खडा भए । खबरै यस्तो थियो कि कानका मात्रै त के कहाँ कहाँका झुस् खडा भए भए । खबर पनि कथा जस्तै लामै थियो ।

खबर यस्तो थियो । नेपालका राजनैतिक पार्टीहरुले आ-आफ्नो छवि सुधार्न निर्वाचन आयोगलाई हार गुहार गरेछन् । ’हे पाँचमुखे आयोग! यस भन्दा अघिका हाम्रा उम्मेदवारहरु यति गन्हाए कि उनीहरुलाई डम्पिङ साइटमा लगेर फ्याल्यो भने काठमाण्डुको फोहोरै त्यहाँबाट भाग्ने सम्भावना बढ्यो । त्यही भएको हुनाले केही उपाय लगाई पाऊँ भनी तपाईँ सामु उपस्थित छौँ ।’ यो पुकार सुनी पाँचमुखे आयोगले पार्टीहरूलाई छवि पनि जोग्गिने र पार्टी पनि भइराख्ने सुझाव दियो ।’ खबर यत्ति मै सकिएन ।

त्यस पछि के भयो? लौ त्यो पनि सुन्नुहोस । यसरी पार्टीहरूका नेताहरूको भजन मण्डलीले निर्वाचन आयोगको अघिल्तिर ध्यान गर्न थाल्यो । निर्वाचन आयोगले पनि आफ्नो औतारी रूप धारण गरेर धेरै बेर चूप लाग्यो । भजन मण्डलीले निर्वाचन आयोगको आदेश कुर्दा कुर्दा दिक्क लागेर आफ्नो ध्यान भङ्ग हुनै आँटेको बेला युरेका ! युरेका ! युरेका ! भन्दै निर्वाचन आयोगले आँखा खोल्यो । उठ्नै आँटेका पार्टीहरूको आशाको त्यान्द्रो सलबलायो ।

विधि विधान मिच्नु पनि नपर्ने र आफूलाई ढाँटहरूको हुलबाट टाढा राख्न पनि मिल्ने नयाँ जुक्ति निर्वाचन आयोगले निकाल्यो । युरेका! भनेर एक पटक फेरी डकारेर आफ्नो आविष्कारको यसरी व्याख्यात्मक टिप्पणी गर्‍यो ।

’ल सुन्नुहोस – तपाईँका पार्टीका कार्यकर्ताहरु गन्हाउन थाले । त्यसो भएर अब आ-आफ्ना पार्टीमा २० प्रतिशत उम्मेदवार पार्टीका सदस्यहरूबाट हैन, खुल्लाबाट खोज्नुस् ।’

’ओहो ! ओहो ! कस्तो कुरा हो यो ? आविष्कार पनि अलि गतिलो गर्नु नि !’ पार्टीका नेताहरुले एकै स्वरमा भने ’हाम्रा त्यति धेरै कार्यकर्ता छन् अब २० प्रतिशत उम्मेदवार खुल्लाबाट ल्यायो भने हामीलाई नै पार्टीबाट निकाली दिन्छन् । कसरी सम्भव हुन्छ ?

निर्वाचन आयोगले भन्यो, ’पार्टीको छवि बचाउने हो भने यही मात्र एउटा उपाय हो ।’
त्यो भजन मण्डलीमा भएका सबै पार्टीहरूका नेताहरूले खासखास खुसखुस गरे । हाँ हूँ गरे । मुक्का मुक्की होला जस्तो पनि भयो, तर मुक्का मुक्की चैँ धन्न भएन । अन्त्यमा कुरो मिलाउन सिपालु हाम्रा नेताहरूले सर्वसम्मत निणर्य गरे कि निर्वाचन आयोगले दिएको सुझाव लागू गर्ने । भजन मण्डलीमा भएका सबैले ताली बजाए ।

त्यहि बेला नेताहरूलाई कसैले सोध्यो, खुल्लामा निवेदन हाल्न के के भाँति पुर्याउनु पर्छ त? फेरि नेताहरूले खासखास खुसखुस गरे । हाँ हूँ गरे । अन्त्यमा उम्मेदवारमा निवेदन हाल्नका लागि योग्यताको निर्धारण गरे । त्यो योग्यताको एउटा प्रति पत्रकार, रेडियो, टिभी, शिक्षक, विद्यार्थी, प्राध्यापक, प्राग्य, वकिल, इन्जिनियर, डाक्टर, उद्योगपति, व्यापारी, मजदूर सबैलाई बाँडे तर म जस्तै निष्पक्ष र सर्वसाधारणलाई बाँडेनन् ।

रेडियोले त्यो योग्यताको सूची पढेन । त्यही भएर मेरा झूस ठाडिएका हुन । रेडियोबाटै थाहा पाएको भए कतै धाउनै नपर्ने । तर नेपालाँ एउटाले सूचना खुसुक्क पायो भयो लुकाइहाल्ने, अर्कोलाई नदिने संस्कृतिले जरो गाडे को छ त नि! त्यही भएर म पनि उम्मेदवारी दिन नजिकैको कुनै एउटा पार्टीको कार्यालयमा गएँ । पहिलो गाँसमै ढुङ्गा लाग्यो । पार्टी साह्रै सानो परेछ । कोटा सकियो भनेर उम्मेदवारी फाराम नै दिएन ।

फेरि लखर लखर अर्को पार्टीको कार्यालयमा पुगेँ । त्यहाँ पुग्दा नै युद्ध जितेको जस्तो अनुभव भएको थियो । तर त्यहाँको भीड देख्दा भागेको सिपाही जस्तो हुन पुगेँ । ५ घण्टा लाइन बसे पछि बल्ल रिसेप्सन नेर पुँगे । भए नभएका प्रश्न सोधेर दिक्क भइसकेको थिएँ । तीन पुस्ते जानकारी दिए पछि एउटा फाराम पाइयो । त्यो फाराममा चार वटा खाली ठाउँ थिए । नाम, ठेगाना, के पदमा उठ्ने, र कहाँ बाट उठ्ने । अरु बाँकी निर्देशनै निर्देशन अन्तिम पानामा योग्यता लेखिएको पाएँ । आफूलाई चाहेको कुरा पाए पछि नाकै घिरौँला जत्रो भयो ।

पहिलो योग्यता पढेर गदगद भएँ । लेखिएको थियो कुनै पार्टीको सदस्यता नलिएको । तर, त्यसपछिका योग्यता पढ्नै मन लागेन । पढने इच्छा नभए पनि ल सुन्नुहोस तपाईँ पनि । योग्यता भनेर यस्तो लेखिएको थियोः साँढे जस्तो जुध्न सिपालु; कम्तीमा पनि ट्वाँट र पटमूर्ख हुनुपर्ने; अरूले अह्राएको कुरा मात्रै सुन्ने, जवाफ नफर्काउने; हुलदाङ्गामा स्नातक; झुक्याउने र ढाँट्ने कलामा पारङ्गत; चोरी डकैती लुटपाट र ठग्नमा गहिरो अनुभव; अन्य जघन्य अपराधमा उच्चकोटिको मूल्याङ्कन सहित स्नातकोत्तर; कम्तीमा दुईचार पटक जेल गएको हुनै पर्ने; लप्पन छप्पन र सेटिङ गर्नमा धूर्त; जतिपनि खान र खुवाउन सक्ने, जेटप्लेन खाए पनि पचाउन सक्ने भुँडी भएको; अपरेशन गरेर ढाड लुलो बनाइ जता पनि ढल्किन सक्ने; शरीरमा चाहिने वटा अङ्ग भन्दा एक दुई वटा थप भएकालाई विशेष प्राथमिकता; र अन्तमा निवेदनसङ्ग तस्कर र भ्रष्टाचारीहरूको सिफारिस भएको हुनु पर्ने छ । साथै धेरै पढेका र बुद्धि भएकाले दरखास्त नहाल्नू, ओभर क्वालिफाइड भएर रिजेक्ट हुनेछ ।

योग्यता सरर पढे पछि त मेरो सातोपुत्लो गयो । तालुनै तातेर ज्वरो आउला जस्तो भयो । लाइन बस्ता बस्ता सुकेको मेरो जिउ फैलाउन खुवा बरफवाला भएको ठाउँमा गएँ । खुवा बरफ बेच्नेले पनि ’अब यस्तो जाबो खुवा बरफ अब के बेच्छु र!’ भनेर भाँडोको बिर्को खुल्ला राखेर योग्यता पढ्न थाले छ । बरफ त चौरमा चिप्लेटी खेल्दै थियो । केही सीप नलागे पछि त्यो उम्मेदवारी फाराम त्यहीँ छेउको रुखमा टाँसेर घर फर्केँ ।

रुकुमकोट, रुकुम पूर्व
हाल एडमन्टन, क्यानाडा