नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

देशमा चुनाव घोषणा भएको छ । वातावरण पूरै चुनावमय भएको छ । सिंहदरबारदेखि वेघरबारसम्म, चुलोदेखि मुसाको दुलोसम्म, गगनचुम्बी महलदेखि सडकसम्म, पाँचतारे होटलदेखि चियापसलसम्म जताततै चुनावी चर्चा छ ।
एकथरि मलाई भन्छन्- “तपाईँ पनि चुनावमा उठ्नुपर्छ ।” अर्काथरि भन्छन्- “तपाईँ चुनावमा लड्नुपर्छ ।”
लडौँ कि उठौँ ? म भने रणभुल्लमा छु । उठौँ भने लड् भन्नेले भोट नदेलान्, लडौँ भने उठ् भन्नेले भोट नदेलान् ।
दोधारमै मेरो चुनावी अभियान जारी छ । तर लड्ने कि उठ्ने भन्ने टुङ्गो भने लागेको छैन । कि लड्ने कि उठ्ने, दुईमा एकचाहिँ निश्चित छ ।

हिजो एउटाले भन्यो- “तपाईँले जसरी पनि चुनाव जित्नुपर्छ ।” जसरी भनेको कसरी ? यसरी भन्ने मसँग आइडिया छैन । जसरी पनि जित्नुपर्छ भन्नेसँग पनि त्यसरी जित्ने भन्ने उत्तर नै छैन ।

त्यसो त आज अर्कोले भन्छ- “तपाईँले जसरी भए पनि विपक्षीलाई हराउनुपर्छ ।” जसरी पनि हराउनु भनेको कसरी ? फेरि त्यही जसरी, कसरी, यसरी, त्यसरीको श्रृङ्खला पुनरावृत्ति हुन्छ ।
००

जे होस् म चुनावको तयारीमा छु । लड्ने कि उठ्ने भन्नेमा भने रणभुल्लमै अझै रणभुल्लमै छु । अचानक बाल्यकालको सम्झना आयो । नोष्टाल्जिक भएँ म । बाल्यकालमा गाइवस्तु चराउन भिरपाखा दौडिँदा म कति पटक लडेँलडेँ, अनि जति पटक लडेँ, त्यतिपटक उठेँ पनि । लडेको पनि हँु, उठेको पनि हुँ, मात्र चुनावमा नलडेको र नउठेको न हुँ ।

भनिन्छ- “अनुभवभन्दा ठूलो विश्वविद्यालय अर्को छैन ।” लडेका र उठेका प्रमाणत्र मेरा जति अरु कसका छन् ? त्यसैले अनुभवको सदुपयोग गर्दै यसपटक म चुनावमा लड्छु, उठ्छु, भिड्छु, उम्मेदवार बन्छु, मनोनयन दर्ता गर्छु । जित्न परे जित्छु, अरुलाई हराउन परे हराउँछु । कसले भन्छ म डराउँछु ?

पार्टीले टिकट नदिए अर्को पार्टी प्रवेश गरेर टिकट लिन्छु । अर्को पार्टीले पनि नदिए तेस्रो पार्टीमा जान्छु । त्यसमा पनि नमिले स्वतन्त्र लड्छु । लड्न तयार भएपछि लड्ने ठाउँको के खाँचो ? मात्र लड्न जान्नु पर्‍यो । लडेको अनुभव मसँग छँदैछ । म मज्जाले लड्छु । उठेको पनि अनुभव छ मसँग । मज्जाले उठ्छु ।

म गाउँगाउँबाट उठ्छु, म बस्तीबस्तीबाट उठ्छु । म शहरशहरबाट लड्छु, म नगरनगरबाट लड्छु । लड्नु चुनावको धर्म हो, उठ्नु चुनावी कर्म हो । मेरो अठोट अटल छ । म लड्छुलड्छु । म उठ्छुउठ्छु ।
००

मलाई धेरैले भन्छन्- “लडेपछि उठ्नुपर्छ, उठेपछि बस्नुपर्छ ।” यो चाहिँ के भनेको ? म अलमल्ल पर्छु ।
म चुनावमा लड्न तयार छु, म चुनावमा उठ्न तयार छु । तर बस्ने चाहिँ कहाँ ? चुनाव अर्कैले जित्छ । जसले जित्छ, कुर्सी त उसैको भागमा पर्छ, उही कुर्सीमा बस्छ । लड्ने मेरो धर्म, उठ्ने मेरो कर्म । म जित्न होइन लड्न र उठ्न पो चुनावमा लागेको हुँ ।

त्यसैले म लडेँ भने नउठ्ने गरी लड्छु । उठेँ भनेँ उठेको उठेकै हुने गरी उठ्छु । हैट ! म उठेपछि थोरै कहाँ बस्छु ?

०००
काठमाडौं