नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

– “एसएलसी परीक्षामा नेपालीमा कति नम्बर आएको थियो ?”
– “सतसाठ्ठी ।”
– “अनि, अङ्ग्रेजीमा नि ?”
– “बहत्तर ।”
– “त्यसो भए भाषाका विषय पढ्नु पर्ने त !”
– “मलाई इन्जिनियरिङ पढ्न मन लाग्यो ।”
– “स्कोर कति थियो ?”
– “दुईसय दस ।”
– “अचेल के गर्दै हुनुहुन्छ नि ?”
– “पत्रपत्रिका र पुस्तकको सम्पादन गर्छु । अनि साहित्य पनि लेख्छु ।”

– “घरको डिजाइन गर्ने, नक्शा बनाउने र सुपरभिजन गर्ने नगरेर किन यस्तो काम गर्नुभा त ?”
– “सत्ताईस वर्ष त गरियो नि ! अब कति गर्नु र हजुर ?”
– “लेखेर र सम्पादन गरेर के पाइन्छ ?”
– “अलिअलि नाम कमाइन्छ ।”
– “नाम कमाउने काम होइन, दाम कमाउने काम पो गर्नुपर्छ नि लाटा !”
– “स्वान्त सुखाय लेखिरहेछु, जीवन र जगत देखिरहेछु ।”
– “भो भो, डाइलग मार्नु पर्दैन । प्राविधिक काम गर्ने भए म मिलाइदिन्छु तर दिनहुँ आठ घन्टा फिल्डमा खटिनु पर्छ नि !”
– “भो अब ल्यापटपमा गर्ने काम मात्र गर्छु ।”

– “किताब निकालेर बेचे पो दाम आउँछ, फुटकर रचनाले त न नाम न दाम ।”
– “सोच्दैछु हजुर ।”
– “ल, म लाग्छु, कुनै दिन क्याफेमा कफी खाएर गफिनु पर्छ है ।”

बिदा भएर ऊ बाटो लाग्यो । अहिले अमेरिका पो पुगेछ । म चाहिँ नेपालभित्र घुमिरहेछु ।

उता चुनावमा उठेका उम्मेदवारहरू शहरमा बसेका र विदेशमा रहेका आफ्ना समर्थकहरूलाई भोट हाल्न गाउँमा आउनु है भनेर फोन गरिरहेछन् । म चाहिँ नेट अफ गरेर मज्जाले लेखिरहेछु । शुभ रात्री !

०००
काठमाडौं