नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नन्दलाल आचार्य :

गाउँको चौतारीमा ठूलै बैठक बस्यो । विषय थियो- यसपालि नारी दिवस कसरी मनाउने ? गाउँका अगुवा पुरुषहरू ठूलो गफ गरेर बसे ।

“हामीले महिलाहरूको सम्मान गर्नुपर्छ ।” मुखिया बुढाले ठूलो स्वरले भने ।

“हो, हो !” सबैले एकै स्वरमा समर्थन जनाए ।

“तर कसरी ?” हलुका बुढाले खैरो जुँगा कन्याउँदै सोधे ।

थकाइका बाबजुद पनि आफ्नो कुराले गौरव महसुस गराउँदै मुखियाले भने, “हामीले महिलाहरूलाई एक दिनका लागि घरको कामबाट मुक्त गर्नुपर्छ । भान्सा, सरसफाइ, मेलापात, सबै जिम्मा हाम्ले सम्हाल्नेछौँ !”

चारैतिर हल्ला फैलियो- “यसपालि नारी दिवसमा पुरुषहरूले काम गर्ने भए !” महिलाहरू खुब रमाए ।

+++

नारी दिवसको दिन आयो । बिहानैबाट पुरुषहरू निहुँ खोज्दै ढिलो उठे ।

“आज नारी दिवस, तिमीहरूलाई आज केही गर्नुपर्दैन ।” धनबहादुरले श्रीमतीलाई आदेश दिए ।

“ठीकै छ, तर चिया बनाउने कि ?” श्रीमतीले हाँस्दै सोधिन् ।

“अँ… चिया ? त्यो त…!” धनबहादुर मुख खुम्च्याउँदै भान्सातिर लागे । तर के गर्नु, चिनी र नुन छुट्टाउनै सकेनन् । पहिलो चुस्कीमै थाहा भयो- नुनिलो चिया !

यसैबीच, गाउँका अन्य पुरुषहरू पनि भान्सामा पस्न थाले ।

“यो चामल त किन खैरो छ ?” टेकबहादुरले अचम्म मान्दै सोधे ।

“यो त काँचो छ ! पकाएपछि सेतो हुन्छ ।” रामबहादुरले दाबी गरे । तर आधा घण्टा कुकरलाई घुमाउँदा पनि चामल ढुङ्गा जस्तै रह्यो ।

“साह्रै तातो भएछ ।” मुखियाबा भन्दै थिए, “तर लौ, भात किन पाकेको छैन ?”

समीक्षा गर्दै धनबहादुरले भने, “अरे, पानी हाल्न पो बिर्सिएछ !”

+++

भान्सामा उथलपुथल मच्चियो । एकजनाले तरकारी काट्दा औँला काटे, अर्कोले ग्यास बाल्न खोज्दा आँखीभौं सिङ्गै जले ।

“गजबको नारी दिवस भयो !” गंगा दिदीले हाँस्दै भनिन् । “अब त थाहा भयो नि, हाम्रो काम कति गाह्रो छ !”

केटाकेटी भोकभोकै कराउँदै थिए । घरभरि भातको गन्ध होइन, जलेको आलु र बलेको हातको गन्ध मात्र फैलिएको थियो ।

“पुरुषहरूले काम गर्छौँ भनेका थिए ।” धनमाया दिदीले श्रीमान्लाई जिस्काइन्, “तर यो त भोकमरी दिवस पो भयो !”

+++

मध्याह्नसम्म पुरुषहरूका गोडा दुख्न थाले । कसैले भाँडा माझ्न खोज्दा आधा फुटाए, कसैले लुगा धुँदा ढिकी नै पानीमा डुबाइदिए ।

अन्त्यमा सबै पुरुषहरू थाकेर चौतारीमा जम्मा भए ।

“हामीले गल्ती गर्‍यौँ ।” मुखियाबाले भन्न थाले । “महिलाहरूको काम निकै कठिन छ, हामीले बुझ्न सकेनौँ । अबदेखि हामी हरेक दिन घरको केही काम गर्नेछौँ !”

गंगा दिदी मुस्काइन्, “घरका पुरुषहरू खुसी भएर रमाउन सक्नु नै नारी दिवसको सही अर्थ हो ।”

सबैजना हाँसे । महिलाहरूको लागि त्यो नारी दिवस सबैभन्दा रमाइलो बन्यो, किनकि त्यसदिन पुरुषहरूले अनुभव गरे- नारीको परिश्रम कति मूल्यवान् छ !

०००
२०८१ फाल्गुन २४ गते