नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

याेगीश कृष्ण :

बलदेवलाई निद्रा परेन छ “दाजु, जब जब म निदाउन खोज्छु, तब एउटा दुब्लो, पातलो,घाइते जस्तो कमजोर आकृति मेरो अघिल्तिर आइपुग्छ । भन्छ कि उसलाई अन्याय भयो ।

मैले उसलाई भनेँ “यो कुन नयाँ नौलो कुरा हो । सम्झाएँ – न्याय माग्न सर्वोच्च अदालत जाऊ ।

थाहा छ दाजु, उसले के भन्यो ?”

“के भन्यो “?

उसले भन्यो “संविधानसँग बाझिएका कैयन् मुद्दा सालौँ सालदेखि अट्किरहेको छ, मैले त्याहाँबाट कसरी न्याय पाउने ? ”

मैले सुझाव दिएँ “जनताको प्रतिनिधित्व गर्ने संस्था संसद हो , त्यहीँ जानू भनिदेऊ न त !”

उसले खस्केको स्वरमा जबाफ दियो “यही कुरा त मैले पनि भनेको थिएँ । रिसले बमबम गर्दै उसले भन्यो- त्यहाँको मुखिया आफै कर्तव्य ज्यानको आरोपित हो । कुन ठिक, मेरो सफाया गरिदेओस् “।

“उसको डर स्वभाविक पनि हो । दलको नेताहरूकहाँ पठाऊ न त ” मैले सुझाव दिएँ ।

चिढिएझैं गरेर उसले भन्यो “हे दाजु , यो पनि नभनेको कहाँ हो र ? उसले भन्यो कि तिनको बोलिको कुन ठेगान छ ? संक्रमणकालीन न्यायको हालत हुन्छ । द्वन्द्वपीडितहरू भौँतारिन थालेको पन्ध्र वर्ष पुग्न लागिसक्यो ।”

मैले सोधेँ “न्याय माग्ने को हुन् ती ?” बलदेवले उत्तर दियो “ऊ नेपालको मानवाधिकार हो रे ।

मैले अर्को सुझाव दिएँ “मानव अधिकारकर्मी नेताहरू कहाँ जानू भनिदेऊ न ।” ”

त्यो पनि भनेको हो । उसले भन्यो कि – भेट भएन । कोही नेताको घर दैलो चहार्दै छ्न्, त कोही दातृसंस्थासँग सम्बन्धित दूतावास धाउन गएका छ्न् ।”

बलदेवलाई दिने कुनै उत्तर मसँग छैन । तपाइँसँग छ ?

०००
काठमाडाैं