नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

श्रद्धेय दाजु स्वर्गीय व्यङ्ग्यमा उच्च भैरव
गरेर सम्झना एैले लेख्दै छु पत्र यो जब
सन्च बिसन्च के भन्नु खाँदै बस्दै रमाइलो
देश सौन्दर्यको खानी स्वास्थ्य पाखा घमाइलो ।

कोरोनाले गए धेरै दुःखी गरिब जो जन
उच्च भन्नेहरू जो छन् बाँचेका गरी रञ्जन
अन्न पानी तथा शिक्षा औषधी ज्ञान चेतन
मञ्च भाषणले प्राप्त भैराछ दुःख भञ्जन ।

परिधान भिरेका छन् देखिन्छन् नग्न सर्वदा
कर्म धर्म सबै बिग्रे न्वाएर हुन्न नर्वदा
देशभक्त म हूँ भन्छन् उच्च वर्ग रही बसे
सर्वाङ्ग नहुँदासम्म लाज छैन धरा डसे ।

हिलो गोवरले सारा मुखमण्डल पोतिदा
भन्दा छन् ती म राम्रो छु विश्वले पनि हेपिदा
सारा जङ्गल भो नग्न पानी दक्षिण पोखियो
आफू सर्वाङ्ग भै नग्न बेइज्जत् मात्र देखियो ।

सबै हाल भनें दादा गएर अब भन्दिनू
वि.पी. मोहन पृथ्वीमा राष्ट्रमा चाल यै भनू
वासुदेव त्यहीँ होलान् लक्ष्मी होलान् नि मोहिनी
गोपालराज दुवै होलान् लावण्य साथ रोहिणी ।

राजनेता तथा स्रष्टा व्यङ्ग्यकार र हास्यमा
व्यथा नेपालको पोख्न जानु होस् देशभक्तमा
ब्रह्मचारी सुरा खान्छन् कर्मचारी चुरातिर
युवा युवतीको धोती झर्ने गर्छ घुडातिर ।

लाटाको सरि भो धोती लगौँटी झर्लङ्ग झर्छ कोपिन
सोमरस लिई राती लडेका वर्ग छिन्छिन
लाज छैन कुनैलाई घिन छैन कतैतिर
बृद्ध मातापिता मर्न खोज्ने गर्छन् सधैँ भिर ।

हाल खबर यस्तै छ यहाँको सब भन्दिएँ
त्यहाँ कस्तो छ लौ भन्नु ममा लागो र सम्झिएँ
गोष्ठी हास्य हुँदा होलान् भेला भई निरन्तर
यही बुझ्न भयो इच्छा यहाँ त्यहाँ छ अन्तर ?

मो. ९७४२०१८८९२

आलेख, पूर्णाङ्क ३७/३८ बाट