नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कागको किन बखान हुन्न, कोइलीको गर्या छन्
कोइलीको बच्चा हुर्काउने काग छायाँमा पर्या छन्

त्यो अल्छी कोइली कागको गुँडमा सुटुक्क गएर
पारेर फुल ऊ फर्कि आउँछे साखुल्ले भएर

बिचरी काग ओथरा बस्छे त्यै फुल छोपेर
हुर्किएपछि कोइली बच्चा गैहाल्छे उडेर

वसन्त लाग्दा काफल पाक्दा कोइली कराउँछे
झरि र वर्षा शीत र धुप्मा त्यो कता हराउँछे

परन्तु काग साँझ र बिहान घर्घरमा आउँछ
जुठो र पुरो खाएर पनि खुसीले रमाउँछ

तैपनि किन लेख्दैन कवि कागको महिमा
गुणीको गुण नदेख्ने बानी रहेछ हामीमा

श्रमको मोल सिन्कीको झोल, भएर गाको छ
नगरी काम तापेर घाम बन्ठाले खाको छ

कहिले हट्ला यो पापी रित सिनित्त भएर
कहिले आउला दुःखीको दिन उज्यालो छरेर ।

२०७९।४।५। जाउलाखेल