नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

करोडौं वर्ष पहिले नै-
म तिमीलाई एउटा आकार दिन चाहन्थें
प्रकृति भन्दा पहिले नै म तिमीलाई जन्माउँन चाहन्थें ।
तर/म तिम्रो आग्रहसँग असहमत थिएँ ।
तिम्रो आग्रह-
सूर्य जस्तै चम्किरहने एक अघोषित अहंकार थियो
मैले त्यो अस्विकार गरिदिएँ ।
तिमी निर्विवाद जून र/ताराहरू झैं हुन चाहन्थ्यौ
तर/म कदापि त्यो चाहन्नथें ।
वस्तुतः तिमीलाई म घोर अन्धकारको अन्त्यहिन रेखामा
समाहित गराउँन चाहन्थें
तिमीलाई म उज्यालोको भ्रमित सत्यबाट जोगाउँन चाहन्थें ।
कथित अस्तित्व भन्दा पर-
तिम्रो अमरत्वको अर्कै रुप मेरो कल्पना थियो ।
मलाई थाहा थियो-
तिमीलाई मैले बगेर जाने नदी बनाएको भए
तिमी कहिल्यै फर्केर आउँने थिएनौ ।
तिमीलाई बादल बनाएको भए
तिमी वर्षात हुन्थ्यौ र कतै विलिन हुन्थ्यौ ।
तिमीलाई बतास बनाउँन खोजेको थिएँ
तर/बताससँग तिम्रो अनुहार मिलेन ।
तिमीलाई हिउँका कणहरूमा स्थापना गरेर
म विलाउँछु भनेर पनि सोचें
तर/सम्भव भएन ।
तिमीलाई रुख बनाउँछु
पातहरू दिन्छु
र/म जरा भएर बस्छु भनेर पनि सोचें
तर/सकिंन ।
तिमीलाई पहाड बनाउँछु भनेर धेरै पहाडहरू बनाएँ
तिमीलाई चरा बनाउँछु भनेर धेरै चराहरू बनाएँ
तिमीलाई फूल बनाउँछु भनेर धेरै फूलहरू बनाएँ ।
– मैले अनेक मौसम- ऋतु र/यामहरू बनाएँ ।
– मैले असंख्य तत्व- पदार्थ र/चेतना बनाएँ ।
म तिमीलाई-
राग – अनुराग र / विरागको पुनरावृत्ति भन्दा पर
स्थापना गर्न चाहन्थें !
म तिमीलाई –
फगत – आँसु – खकार र/वीर्यमा समाप्त गर्न चाहन्नथें ।
म तिमीलाई निरन्त रुपान्तरण गर्न चाहन्थें
म तिमीलाई करोडौं वर्ष लगाएर-
सृष्टिको प्रथम र/अन्तिम नमूना बनाउँन चाहन्थें ।
– म तिमीलाई कहिल्यै नष्ट नहुँनेगरि नष्ट गर्न चाहन्थें ।
वास्तवमा-
म तिमीलाई मान्छेजस्तै मान्छे बनाउँन चाहन्थें !

०००