नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

(सिस्नुपानी मकवानपुरले ०८० वैशाख २२ गते आयोजना गरेको हास्यव्यङ्ग्य  कविता प्रतियोगितामा उत्कृष्ट २५ मा छनाेट भएकाे कविता  हाे याे ।  वाचनमा  रमेश समर्थन अनुपस्थित रहनु भयाे । छनोटमा परेका २५ वटै र सहभागी अन्य हास्यव्यङ्ग्य कविताहरू फित्कौलीले क्रमशः पोष्ट गर्ने छ । कृपया आआफ्नो तस्वीर info@fitkauli.com  मा यथाशीघ्र पठाउनु होला । -प्रधान सम्पादक)

एक दिन श्रीमतीलाई सनक चढेछ
मिसेज ब्युटी बन्ने उनको रहर बढेछ
ब्युटी पार्लर अब उनी धाउन थालिछन्
अनुहारमा लाली पाउडर लाउन थालिछन् ।

नागबेली केशलाई ठुटै पारेर
टाइट जिन्स् लाउन थालिन् गुन्युँ फालेर
सस्तो बजार घुमी घुमी निकै छानेर
मिनी स्कर्ट किनी ल्याइन् राम्रो मानेर ।

आहा फाहा दलिकन गाला रँगाइन्
छालालाई तन्काएर चाउरी भगाइन्
आँखीभौं चैं खुर्किएर आइब्रो पेन्सिल
आफै गई किनी ल्याइन् ड्रेसिङ टेबिल ।

‘आमा’ भनी छोराछोरी बोलाउँथे जब
उनी भन्थिन्, ‘पाखेहरू, मम् भन अब ।’
आँखामाथि कालो चस्मा, ब्याग झुन्ड्याइन्
चुरा, पोते, सिँदुर, टिका बाहिर मिल्काइन् ।

‘मडवारी पुरानो भो, ल्याऊ यार्लिङ
बुढी अब नभन्नू है, भन डार्लिङ ।’
मस्किएर आफैसित उनी दङ्ग पर्थिन्
दुई आँखाका खोपिल्टामा निलो रङ्ग भर्थिन् ।

मस्कीमस्की लस्कीलस्की हिँड्थिन् जब उनी
मेरो मनले भन्ने गथ्र्यो, ‘भइस् बैगुनी ।’
‘हेर डार्लिङ मेरो रूप कस्तो देखिन्छ ?
मिसेज ब्युटी अब मेरै नाउँमा लेखिन्छ ।’

मिसेज ब्युटी कम्पिटिसन हुने दिनमा
आफूलाई निहार्दथिन् छिन छिनमा
निणर्ायक समितिका सदस्यका आँखा
उनी सोच्थिन्, उनीबाहेक नपरुन् है पाखा ।

ब्युटी जाँच गर्नलाई भित्र बोलाए
खुसी मानी श्रीमतीका आँखा लोलाए
‘जे जे गर्छौं तपाईंले बोल्नु हुँदैन
रहस्य यो पतिसामु खोल्नु हुँदैन ।

लाजलाई राखिदिनुस् घरको कुनामा
आफ्नो रूप पस्किदिनोस् हाम्रो दुनामा
भनीकन जब थाले आँखा नचाउन
श्रीमतीलाई गाह्रो पर्‍यो लाज बचाउन ।

ब्वाँसाहरूसित उनी साह्रै डराइन्
भित्रैबाट ‘गुहार ! गुहार !’ भनी कराइन्
हस्याङफस्याङ गर्दै त्यहाँबाट उनी भागिन्
यताउता नहेरेर घरैतिर लागिन् ।

‘म त तिम्री बुढी नै हुँ तिमी मेरा बुढा
ब्युटी हेर्ने मान्छेहरू हुँदा रैछन् फुँडा ।’
यसै गरी पुग्यो उनको ब्युटी बन्ने रहर
हेर्दै जानुस् अब कस्तो चल्छ उनको लहड !

०००
सृजनागृह, तिनपा ९, मङ्गलापुर, रूपन्देही,
९८६७४२०३१०