नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रोहित दहाल :

एकासमय खेतालाको
भोकै जीवन टर्या’थ्यो !
आँगन बीच श्रीपेचधारी
सेतो हात्ती बस्या’थ्यो ।

जोत्ने, बोक्ने केही नगर्ने
घाँडो त्यसै सुत्या’थ्यो !
रात र दिन पसिना झार्यो
अन्न उसले घिच्या’थ्यो !!

कमाई थिएन फुट्या कौड़ी
लाखौं उसले खाको’थ्यो !
बलवीर थिएन, शूरवीर थिएन
अवतारी दैव भाको’थ्यो !!

छाप्रो मुनि तारा गन्दै
जनले रात काट्या’थ्यो !
महंगो छाना तातो ओछ्यान
उसले मोज गर्या’थ्यो !

सयौं दासी, रखैल राखी
यौन प्यास मेट्या’थ्यो !
कुना कन्दरा चेलीबेटी
बलात्कार गर्या’थ्यो !!

पुरातात्विक मूर्तिहरू
उसले धुस्न पार्या’थ्यो !
तस्करीका सुन र छाला
सुँडले बेरी राख्या’थ्यो !!

सेतो हात्ती यति क्रुर
भातृ बंशै मास्या’थ्यो !
आफ्नो बंश मात्र जोगाई
ढसमस्स गरी पल्ट्या’थ्यो !!

रैती एकदिन विप्लवी भै
सेतो हात्ती खेदे’थे !
रछ्यान चाट्ने ढोके, हुक्के
छाती पिट्दै चिच्या’थे !!

भुइँमान्छेले आफैं नाइके
ऐले बन्न पाको’छ !
सोचे जस्तो नभए नि
गर्ने मार्ग भाको’छ !!

श्रीपेचधारी सेतो हात्ती
आँखा चम्काइ राको’छ !
ढोके, हुक्के उस्लाई ल्याई
घाँडो पाल्न खोज्या’छ !!

काम नलाग्ने त्यो ठाँडोलाई
लाठो लिई लघार्नु छ !
नफुट भाइ एक आपसमा
नन्दी भृंगी खेदनु छ !!

०००
विराटनगर, मुनालपथ, मोरङ
हाल: चाँगुनारायण, दुवाकोट, भक्तपुर