नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कलानिधि दाहाल :

माटो माटो म माटोमा घुमेको छु निरन्तर
माटो माटो म माटो नै चुमेको छु निरन्तर !
वार हुँ कि हिँडूँ पार माटोमै पाउ चल्दछन्
पहाड सम्म यी फाँट उकाला कर खेल्छन् !!

न सीमा देशले चुम्छु न जल हात धुन्छु म
न एक भेदमा अर्को अनावश्यक रुन्छु म !
दूर सुदूर वा मध्य जहाँ जाऊँ निरन्तर
समग्र विश्व यो मेरो विशाल एउटा घर !!

न जात घेरिने घेरो न धर्म फेरिने कतै
न धनी छुट्टिने रूप न आर्त छु हुने कतै !
न बारुदी बलेँ ज्वाला परेवी न चुचो कतै
समग्र विश्व हूँ एक अहिँस्रक जताततै !!

तारा असङ्ख्य छन् माथि आकाश एउटा घर
जलको छाल उच्छाल पन एक छ सुन्दर !
म विश्व विश्व हो मेरो यति मात्र गुनेपछि
न बारुद कतै बल्छ जम्मै उस्तै सुनेपछि !!

न क्षेप्यास्त्र कतै जन्म लिन्छ माटो जलाउन
न रोक्छ बम वर्षाले पिपिरा यी पलाउन !
न ऐय्या घाउले दुख्छ दिल चस्की यता कतै
बुध्दत्व बीज माटोमा रोपी हेरे जताततै !!

ऊ खाओस् पहिले ठाँनू म मान्छे मनले यता
ऊ लाओस् पहिले लाऊँ म मान्छे तनले यता !
ऊ बोलोस् पहिले बोलूँ म मान्छे मुखले यता
यही मात्र म माटोमा रोपूँ बिज जतातता !!

भत्कूँ पिल्लरका साँध न बाधूँ बाँध यो मन
न छाँदू जातको छाँद कतै जन्मन्न क्रन्दन !
भत्कूँ म धर्मको धार अधर्म जन्मिने कता
एक मानवता अग्लो धर्म सच्चा जतातता !!

अहङ्कार हटूँ सारा हुङ्कार म बनूँ जल
लोभको दाग घोटेर बनूँ चन्दन निर्मल !
लालसा र घृणा जम्मै सुनामी म उडूँ उता
उर्वराकारका पार माटो हुन्छ जतातता !!

भोलि, ईश्वर बिर्सूँ म होइनन् मृत्तिका धन
बरु हुन् गति सच्चाका रोक्ने कठोर बन्धन !
अन्धविश्वासका थोत्रा दाग फालूँ उता पर
सीमारहित विश्वास मात्र हो परमेश्वर !!

०००
कलेकुटी, काठमाडाैं