नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

खगेन्द्र नेउपाने :

हाे यही बेला
मेराे बारीकाे रुखमा बसेर
एउटा कालाे चराे
मलाई नै काेहाे ? भन्छ ।

धेरै अघि
मैले सपना बुनेर
हृदयले खाेतलेर
मेराे आस्थाकाे खेतमा
प्रेमले हुर्काएकाे रुखमा लुकेर
मेराे विहान साँझलाई ढुकेर
एउटा कालाे चराे
मलाई नै काेहाे ? भन्छ ।

रुख मैले हुर्काएकाे हाे
कहाँबाट आएर ऊ नाचिरन्छ ?
मलाई नै जिस्क्याएर कमर भाँचिरन्छ
मैले हुर्क्याएकाे रुखमा बस्छ तर मलाई चिन्दैन
मेराे अपमान गर्छ तर कतै हिन्दैन
एका विहानै
मेराे बारीकाे रुखमा बसेर
एउटा कालाे चराे
मलाई नै काेहाे ? भन्छ ।

०००
गाैरादह, झापा